Mezmurlar 88

¹Ya RAB, beni kurtaran Tanrı, Gece gündüz sana yakarıyorum.

²Duam sana erişsin, Kulak ver yakarışıma.

³Çünkü sıkıntıya doydum, Canım ölüler diyarına yaklaştı.

⁴Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum, Tükenmiş gibiyim;

⁵Ölüler arasına atılmış, Artık anımsamadığın, İlginden yoksun, Mezarda yatan cesetler gibiyim.

⁶Beni çukurun dibine, Karanlıklara, derinliklere attın.

⁷Öfken üzerime çöktü, Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. *

⁸Yakınlarımı benden uzaklaştırdın, İğrenç kıldın beni gözlerinde. Kapalı kaldım, çıkamıyorum.

⁹Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, Her gün sana yakarıyorum, ya RAB, Ellerimi sana açıyorum.

¹⁰Harikalarını ölülere mi göstereceksin? Ölüler mi kalkıp seni övecek?

¹¹Sevgin mezarda, Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?

¹²Karanlıklarda harikaların, Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?

¹³Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni, Sabah duam sana varıyor.

¹⁴Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, Neden yüzünü benden gizliyorsun?

¹⁵Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım, Dehşetlerinin altında tükendim.

¹⁶Şiddetli gazabın üzerimden geçti, Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.

¹⁷Bütün gün su gibi kuşattılar beni, Çevremi tümüyle sardılar.

¹⁸Eşi dostu benden uzaklaştırdın, Tek dostum karanlık kaldı.