Ad Corinthios I 4

¹sic nos existimet homo ut ministros Christi et dispensatores mysteriorum Dei

²hic iam quaeritur inter dispensatores ut fidelis quis inveniatur

³mihi autem pro minimo est ut a vobis iudicer aut ab humano die sed neque me ipsum iudico

⁴nihil enim mihi conscius sum sed non in hoc iustificatus sum qui autem iudicat me Dominus est

⁵itaque nolite ante tempus iudicare quoadusque veniat Dominus qui et inluminabit abscondita tenebrarum et manifestabit consilia cordium et tunc laus erit unicuique a Deo

⁶haec autem fratres transfiguravi in me et Apollo propter vos ut in nobis discatis ne supra quam scriptum est unus adversus alterum infletur pro alio

⁷quis enim te discernit quid autem habes quod non accepisti si autem accepisti quid gloriaris quasi non acceperis

⁸iam saturati estis iam divites facti estis sine nobis regnastis et utinam regnaretis ut et nos vobiscum regnaremus

⁹puto enim Deus nos apostolos novissimos ostendit tamquam morti destinatos quia spectaculum facti sumus mundo et angelis et hominibus

¹⁰nos stulti propter Christum vos autem prudentes in Christo nos infirmi vos autem fortes vos nobiles nos autem ignobiles

¹¹usque in hanc horam et esurimus et sitimus et nudi sumus et colaphis caedimur et instabiles sumus

¹²et laboramus operantes manibus nostris maledicimur et benedicimus persecutionem patimur et sustinemus

¹³blasphemamur et obsecramus tamquam purgamenta huius mundi facti sumus omnium peripsima usque adhuc

¹⁴non ut confundam vos haec scribo sed ut filios meos carissimos moneo

¹⁵nam si decem milia pedagogorum habeatis in Christo sed non multos patres nam in Christo Iesu per evangelium ego vos genui

¹⁶rogo ergo vos imitatores mei estote

¹⁷ideo misi ad vos Timotheum qui est filius meus carissimus et fidelis in Domino qui vos commonefaciat vias meas quae sunt in Christo sicut ubique in omni ecclesia doceo

¹⁸tamquam non venturus sim ad vos sic inflati sunt quidam

¹⁹veniam autem cito ad vos si Dominus voluerit et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt sed virtutem

²⁰non enim in sermone est regnum Dei sed in virtute

²¹quid vultis in virga veniam ad vos an in caritate et spiritu mansuetudinis