Actus 23

¹intendens autem concilium Paulus ait viri fratres ego omni conscientia bona conversatus sum ante Deum usque in hodiernum diem

²princeps autem sacerdotum Ananias praecepit adstantibus sibi percutere os eius

³tunc Paulus ad eum dixit percutiet te Deus paries dealbate et tu sedens iudicas me secundum legem et contra legem iubes me percuti

⁴et qui adstabant dixerunt summum sacerdotem Dei maledicis

⁵dixit autem Paulus nesciebam fratres quia princeps est sacerdotum scriptum est enim principem populi tui non maledices

⁶sciens autem Paulus quia una pars esset Sadducaeorum et altera Pharisaeorum exclamavit in concilio viri fratres ego Pharisaeus sum filius Pharisaeorum de spe et resurrectione mortuorum ego iudicor

⁷et cum haec dixisset facta est dissensio inter Pharisaeos et Sadducaeos et soluta est multitudo

⁸Sadducaei enim dicunt non esse resurrectionem neque angelum neque spiritum Pharisaei autem utrumque confitentur

⁹factus est autem clamor magnus et surgentes quidam Pharisaeorum pugnabant dicentes nihil mali invenimus in homine isto quod si spiritus locutus est ei aut angelus

¹⁰et cum magna dissensio facta esset timens tribunus ne discerperetur Paulus ab ipsis iussit milites descendere et rapere eum de medio eorum ac deducere eum in castra

¹¹sequenti autem nocte adsistens ei Dominus ait constans esto sicut enim testificatus es de me Hierusalem sic te oportet et Romae testificari

¹²facta autem die collegerunt se quidam ex Iudaeis et devoverunt se dicentes neque manducaturos neque bibituros donec occiderent Paulum

¹³erant autem plus quam quadraginta qui hanc coniurationem fecerant

¹⁴qui accesserunt ad principes sacerdotum et seniores et dixerunt devotione devovimus nos nihil gustaturos donec occidamus Paulum

¹⁵nunc ergo vos notum facite tribuno cum concilio ut producat illum ad vos tamquam aliquid certius cognituri de eo nos vero priusquam adpropiet parati sumus interficere illum

¹⁶quod cum audisset filius sororis Pauli insidias venit et intravit in castra nuntiavitque Paulo

¹⁷vocans autem Paulus ad se unum ex centurionibus ait adulescentem hunc perduc ad tribunum habet enim aliquid indicare illi

¹⁸et ille quidem adsumens eum duxit ad tribunum et ait vinctus Paulus vocans rogavit me hunc adulescentem perducere ad te habentem aliquid loqui tibi

¹⁹adprehendens autem tribunus manum illius secessit cum eo seorsum et interrogavit illum quid est quod habes indicare mihi

²⁰ille autem dixit Iudaeis convenit rogare te ut crastina die Paulum producas in concilium quasi aliquid certius inquisituri sint de illo

²¹tu vero ne credideris illis insidiantur enim ei ex eis viri amplius quadraginta qui se devoverunt non manducare neque bibere donec interficiant eum et nunc parati sunt expectantes promissum tuum

²²tribunus igitur dimisit adulescentem praecipiens ne cui loqueretur quoniam haec nota sibi fecisset

²³et vocatis duobus centurionibus dixit illis parate milites ducentos ut eant usque Caesaream et equites septuaginta et lancearios ducentos a tertia hora noctis

²⁴et iumenta praeparate ut inponentes Paulum salvum perducerent ad Felicem praesidem

²⁶scribens epistulam continentem haec Claudius Lysias optimo praesidi Felici salutem

²⁷virum hunc conprehensum a Iudaeis et incipientem interfici ab eis superveniens cum exercitu eripui cognito quia Romanus est

²⁸volensque scire causam quam obiciebant illi deduxi eum in concilium eorum

²⁹quem inveni accusari de quaestionibus legis ipsorum nihil vero dignum morte aut vinculis habentem crimen

³⁰et cum mihi perlatum esset de insidiis quas paraverunt ei misi ad te denuntians et accusatoribus ut dicant apud te

³¹milites ergo secundum praeceptum sibi adsumentes Paulum duxerunt per noctem in Antipatridem

³²et postera die dimissis equitibus ut irent cum eo reversi sunt ad castra

³³qui cum venissent Caesaream et tradidissent epistulam praesidi statuerunt ante illum et Paulum

³⁴cum legisset autem et interrogasset de qua provincia esset et cognoscens quia de Cilicia

³⁵audiam te inquit cum et accusatores tui venerint iussitque in praetorio Herodis custodiri eum