Ad Hebræos 12

¹ideoque et nos tantam habentes inpositam nubem testium deponentes omne pondus et circumstans nos peccatum per patientiam curramus propositum nobis certamen

²aspicientes in auctorem fidei et consummatorem Iesum qui pro proposito sibi gaudio sustinuit crucem confusione contempta atque in dextera sedis Dei sedit

³recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semet ipsos contradictionem ut ne fatigemini animis vestris deficientes

⁴nondum usque ad sanguinem restitistis adversus peccatum repugnantes

⁵et obliti estis consolationis quae vobis tamquam filiis loquitur dicens fili mi noli neglegere disciplinam Domini neque fatigeris dum ab eo argueris

⁶quem enim diligit Dominus castigat flagellat autem omnem filium quem recipit

⁷in disciplina perseverate tamquam filiis vobis offert Deus quis enim filius quem non corripit pater

⁸quod si extra disciplinam estis cuius participes facti sunt omnes ergo adulteri et non filii estis

⁹deinde patres quidem carnis nostrae habuimus eruditores et reverebamur non multo magis obtemperabimus Patri spirituum et vivemus

¹⁰et illi quidem in tempore paucorum dierum secundum voluntatem suam erudiebant nos hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem eius

¹¹omnis autem disciplina in praesenti quidem videtur non esse gaudii sed maeroris postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam reddit iustitiae

¹²propter quod remissas manus et soluta genua erigite

¹³et gressus rectos facite pedibus vestris ut non claudicans erret magis autem sanetur

¹⁴pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam sine qua nemo videbit Dominum

¹⁵contemplantes ne quis desit gratiae Dei ne qua radix amaritudinis sursum germinans inpediat et per illam inquinentur multi

¹⁶ne quis fornicator aut profanus ut Esau qui propter unam escam vendidit primitiva sua

¹⁷scitote enim quoniam et postea cupiens hereditare benedictionem reprobatus est non enim invenit paenitentiae locum quamquam cum lacrimis inquisisset eam

¹⁸non enim accessistis ad tractabilem et accensibilem ignem et turbinem et caliginem et procellam

¹⁹et tubae sonum et vocem verborum quam qui audierunt excusaverunt se ne eis fieret verbum

²⁰non enim portabant quod dicebatur et si bestia tetigerit montem lapidabitur

²¹et ita terribile erat quod videbatur Moses dixit exterritus sum et tremebundus

²²sed accessistis ad Sion montem et civitatem Dei viventis Hierusalem caelestem et multorum milium angelorum frequentiae

²³et ecclesiam primitivorum qui conscripti sunt in caelis et iudicem omnium Deum et spiritus iustorum perfectorum

²⁴et testamenti novi mediatorem Iesum et sanguinis sparsionem melius loquentem quam Abel

²⁵videte ne recusetis loquentem si enim illi non effugerunt recusantes eum qui super terram loquebatur multo magis nos qui de caelis loquentem nobis avertimur

²⁶cuius vox movit terram tunc modo autem repromittit dicens adhuc semel ego movebo non solum terram sed et caelum

²⁷quod autem adhuc semel dicit declarat mobilium translationem tamquam factorum ut maneant ea quae sunt inmobilia

²⁸itaque regnum inmobile suscipientes habemus gratiam per quam serviamus placentes Deo cum metu et reverentia

²⁹etenim Deus noster ignis consumens est