Isaiæ 64

¹utinam disrumperes caelos et descenderes a facie tua montes defluerent

²sicut exustio ignis tabescerent aquae arderent igni ut notum fieret nomen tuum inimicis tuis a facie tua gentes turbarentur

³cum feceris mirabilia non sustinebimus descendisti et a facie tua montes defluxerunt

⁴a saeculo non audierunt neque auribus perceperunt oculus non vidit Deus absque te quae praeparasti expectantibus te

⁵occurristi laetanti et facienti iustitiam in viis tuis recordabuntur tui ecce tu iratus es et peccavimus in ipsis fuimus semper et salvabimur

⁶et facti sumus ut inmundus omnes nos quasi pannus menstruatae universae iustitiae nostrae et cecidimus quasi folium universi et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos

⁷non est qui invocet nomen tuum qui consurgat et teneat te abscondisti faciem tuam a nobis et adlisisti nos in manu iniquitatis nostrae

⁸et nunc Domine pater noster es tu nos vero lutum et fictor noster et opera manuum tuarum omnes nos

⁹ne irascaris Domine satis et ne ultra memineris iniquitatis ecce respice populus tuus omnes nos

¹⁰civitas sancti tui facta est deserta Sion deserta facta est Hierusalem desolata

¹¹domus sanctificationis nostrae et gloriae nostrae ubi laudaverunt te patres nostri facta est in exustionem ignis et omnia desiderabilia nostra versa sunt in ruinas

¹²numquid super his continebis te Domine tacebis et adfliges nos vehementer