Iacobi 3

¹nolite plures magistri fieri fratres mei scientes quoniam maius iudicium sumitis

²in multis enim offendimus omnes si quis in verbo non offendit hic perfectus est vir potens etiam freno circumducere totum corpus

³si autem equorum frenos in ora mittimus ad consentiendum nobis et omne corpus illorum circumferimus

⁴ecce et naves cum magnae sint et a ventis validis minentur circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit

⁵ita et lingua modicum quidem membrum est et magna exultat ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit

⁶et lingua ignis est universitas iniquitatis lingua constituitur in membris nostris quae maculat totum corpus et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna

⁷omnis enim natura bestiarum et volucrum et serpentium etiam ceterorum domantur et domita sunt a natura humana

⁸linguam autem nullus hominum domare potest inquietum malum plena veneno mortifero

⁹in ipsa benedicimus Dominum et Patrem et in ipsa maledicimus homines qui ad similitudinem Dei facti sunt

¹⁰ex ipso ore procedit benedictio et maledictio non oportet fratres mei haec ita fieri

¹¹numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam

¹²numquid potest fratres mei ficus olivas facere aut vitis ficus sic neque salsa dulcem potest facere aquam

¹³quis sapiens et disciplinatus inter vos ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae

¹⁴quod si zelum amarum habetis et contentiones in cordibus vestris nolite gloriari et mendaces esse adversus veritatem

¹⁵non est ista sapientia desursum descendens sed terrena animalis diabolica

¹⁶ubi enim zelus et contentio ibi inconstantia et omne opus pravum

¹⁷quae autem desursum est sapientia primum quidem pudica est deinde pacifica modesta suadibilis plena misericordia et fructibus bonis non iudicans sine simulatione

¹⁸fructus autem iustitiae in pace seminatur facientibus pacem