Jeremiæ 10

¹audite verbum quod locutus est Dominus super vos domus Israhel

²haec dicit Dominus iuxta vias gentium nolite discere et a signis caeli nolite metuere quae timent gentes

³quia leges populorum vanae sunt quia lignum de saltu praecidit opus manuum artificis in ascia

⁴argento et auro decoravit illud clavis et malleis conpegit ut non dissolvatur

⁵in similitudinem palmae fabricata sunt et non loquentur portata tollentur quia incedere non valent nolite ergo timere ea quia nec male possunt facere nec bene

⁶non est similis tui Domine magnus tu et magnum nomen tuum in fortitudine

⁷quis non timebit te o rex gentium tuum est enim decus inter cunctos sapientes gentium et in universis regnis eorum nullus est similis tui

⁸pariter insipientes et fatui probabuntur doctrina vanitatis eorum lignum est

⁹argentum involutum de Tharsis adfertur et aurum de Ofaz opus artificis et manus aerarii hyacinthus et purpura indumentum eorum opus artificum universa haec

¹⁰Dominus autem Deus verus est ipse Deus vivens et rex sempiternus ab indignatione eius commovebitur terra et non sustinebunt gentes comminationem eius

¹¹sic ergo dicetis eis dii qui caelos et terram non fecerunt pereant de terra et de his quae sub caelis sunt

¹²qui facit terram in fortitudine sua praeparat orbem in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos

¹³ad vocem suam dat multitudinem aquarum in caelo et elevat nebulas ab extremitatibus terrae fulgura in pluviam facit et educit ventum de thesauris suis

¹⁴stultus factus est omnis homo ab scientia confusus est omnis artifex in sculptili quoniam falsum est quod conflavit et non est spiritus in eis

¹⁵vana sunt et opus risu dignum in tempore visitationis suae peribunt

¹⁶non est his similis pars Iacob qui enim formavit omnia ipse est et Israhel virga hereditatis eius Dominus exercituum nomen illi

¹⁷congrega de terra confusionem tuam quae habitas in obsidione

¹⁸quia haec dicit Dominus ecce ego longe proiciam habitatores terrae in hac vice et tribulabo eos ita ut inveniantur

¹⁹vae mihi super contritione mea pessima plaga mea ego autem dixi plane haec infirmitas mea est et portabo illam

²⁰tabernaculum meum vastatum est omnes funiculi mei disrupti sunt filii mei exierunt a me et non subsistunt non est qui extendat ultra tentorium meum et erigat pelles meas

²¹quia stulte egerunt pastores et Dominum non quaesierunt propterea non intellexerunt et omnis grex eorum dispersus est

²²vox auditionis ecce venit et commotio magna de terra aquilonis ut ponat civitates Iuda solitudinem et habitaculum draconum

²³scio Domine quia non est hominis via eius nec viri est ut ambulet et dirigat gressus suos

²⁴corripe me Domine verumtamen in iudicio et non in furore tuo ne forte ad nihilum redigas me

²⁵effunde indignationem tuam super gentes quae non cognoverunt te et super provincias quae nomen tuum non invocaverunt quia comederunt Iacob et devoraverunt eum et consumpserunt illum et decus eius dissipaverunt