Jó 30

¹nunc autem derident me iuniores tempore quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei

²quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni

³egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria

⁴et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum

⁵qui de convallibus ista rapientes cum singula repperissent ad ea cum clamore currebant

⁶in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream

⁷qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant

⁸filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes

⁹nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium

¹⁰abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur

¹¹faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum

¹²ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis

¹³dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium

¹⁴quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt

¹⁵redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea

¹⁶nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis

¹⁷nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt

¹⁸in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me

¹⁹conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri

²⁰clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me

²¹mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi

²²elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide

²³scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi

²⁴verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis

²⁵flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi

²⁶expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae

²⁷interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis

²⁸maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi

²⁹frater fui draconum et socius strutionum

³⁰cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate

³¹versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium