Lucam 18

¹dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere

²dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur

³vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo

⁴et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor

⁵tamen quia molesta est mihi haec vidua vindicabo illam ne in novissimo veniens suggillet me

⁶ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit

⁷Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis

⁸dico vobis quia cito faciet vindictam illorum verumtamen Filius hominis veniens putas inveniet fidem in terra

⁹dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam

¹⁰duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus

¹¹Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus

¹²ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo

¹³et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori

¹⁴dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

¹⁵adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos

¹⁶Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei

¹⁷amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud

¹⁸et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo

¹⁹dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus

²⁰mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem

²¹qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea

²²quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

²³his ille auditis contristatus est quia dives erat valde

²⁴videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt

²⁵facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

²⁶et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri

²⁷ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum

²⁸ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

²⁹qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei

³⁰et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam

³¹adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis

³²tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur

³³et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget

³⁴et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur

³⁵factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans

³⁶et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset

³⁷dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret

³⁸et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei

³⁹et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei

⁴⁰stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum

⁴¹dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam

⁴²et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit

⁴³et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo