Psalms 77

¹My stem is tot God en ek roep; my stem is tot God, dat Hy na my kan luister.

²(77:3) Op die dag van my benoudheid soek ek die HERE; snags bly my hand uitgestrek sonder om moeg te word; my siel weier om getroos te word.

³(77:4) As ek aan God dink, moet ek steun; peins ek, dan versmag my gees. Sela.

⁴(77:5) U hou my ooglede oop; ek is onrustig en kan nie spreek nie.

⁵(77:6) Ek dink oor die dae van die voortyd, oor die ou, ou jare.

⁶(77:7) Ek wil dink aan my snarespel in die nag, wil peins met my hart, en my gees deurvors:

⁷(77:8) Sal die Here vir altyd verstoot en verder nie meer goedgunstig wees nie?

⁸(77:9) Hou sy goedertierenheid vir altyd op? Is dit met die belofte gedaan van geslag tot geslag?

⁹(77:10) Het God vergeet om genadig te wees? Of het Hy in toorn sy barmhartighede toegesluit? Sela.

¹⁰(77:11) Toe het ek gesê: Dit is my grootste bekommernis dat die regterhand van die Allerhoogste verander!

¹¹(77:12) Ek dink aan die dade van die HERE; ja, ek wil dink aan u wonders uit die voortyd

¹²(77:13) en al u werk oordink, en ek wil peins oor u dade.

¹³(77:14) o God, u weg is in heiligheid. Wie is ‘n groot God soos God?

¹⁴(77:15) U is die God wat wonders doen; U het u sterkte onder die volke bekend gemaak.

¹⁵(77:16) U het u volk met ‘n sterk arm verlos, die kinders van Jakob en van Josef. Sela.

¹⁶(77:17) Die waters het U gesien, o God, die waters het U gesien, hulle het gebewe; ja, die watervloede het gesidder.

¹⁷(77:18) Die wolke het water uitgegiet, die hemele het donder laat hoor, ook het u pyle rondgevlieg.

¹⁸(77:19) U rollende donder het weerklink; bliksems het die wêreld verlig; die aarde het gesidder en gebewe.

¹⁹(77:20) U weg was in die see en u paaie in groot waters, en u spore was nie te beken nie.

²⁰(77:21) U het u volk soos skape gelei deur die hand van Moses en Aäron.