مزامير 120

¹نزد خداوند در تنگی خود فریاد کردم و مرا اجابت فرمود.

²ای خداوند جان مرا خلاصی ده از لب دروغ و از زبان حیلهگر.

³چه چیز به تو داده شود و چه چیز بر تو افزوده گردد، ای زبان حیلهگر؟

⁴تیرهای تیز جبّاران با اخگرهای طاق!

⁵وای بر من که در ماشک مأوا گزیده‌ام و در خیمه‌های قیدار ساکن شده‌ام.

⁶چه طویل شد سکونت جان من با کسی که سلامتی را دشمن می‌دارد!

⁷من از اهل سلامتی هستم، لیکن چونسخن می‌گویم، ایشان آماده جنگ می‌باشند.