مزامير 123

¹به سوی تو چشمان خود را برمیافرازم، ای که بر آسمانها جلوس فرموده‌ای!

²اینک، مثل چشمان غلامان به سوی آقایان خود، و مثل چشمان کنیزی به سوی خاتون خویش، همچنان چشمان ما به سوی یهوّه خدای ماست تا بر ما کرم بفرماید.

³ای خداوند بر ما کرم فرما، بر ما کرم فرما زیرا چه بسیار از اهانت پر شده‌ایم.

⁴چه بسیار جان ما پر شده است، از استهزای مُستَریحان و اهانت متکبّران.