مزامير 122

¹شادمان می‌شدم چون به من می‌گفتند، به خانهٔ خداوند برویم.

²پایهای ما خواهد ایستاد، به اندرون دروازه‌های تو، ای اورشلیم!

³ای اورشلیم که بنا شده‌ای مثل شهری که تماماً با هم پیوسته باشد،

⁴که بدانجا اسباط بالا می‌روند، یعنی اسباط یاه، تا شهادت باشد برای اسرائیل و تا نام یهوّه را تسبیح بخوانند.

⁵زیرا که در آنجا کرسیهای داوری بر پا شده است، یعنی کرسیهای خاندان داود

⁶.6 برای سلامتی اورشلیم مسألت کنید. آنانیکه تو را دوست می‌دارند، خجسته حال خواهند شد.

⁷سلامتی در باره‌های تو باشد، و رفاهیّت در قصرهای تو.

⁸به خاطر برادران و یاران خویش، می‌گویم که سلامتی بر تو باد.

⁹به خاطرخانهٔ یهوّه خدای ما، سعادت تو را خواهم طلبید.