Забур жырлары 120

¹Мүшкіл халімде Иеме жалбарындым, Ол мінажатыма түрді құлағын.

²Құтқара көрші мені, уа, Жаратқан, Айлалы тіл мен өті��ікші ауыздан.

³Ісіңнің қарымтасын, ей, айлакер жан, Саған қанша қылып қайтарар Жаратқан:

⁴Тартар жазаң сарбаздың өткір оғындай, Әрі жанған ағаш көмірінің шоғындай.

⁵Алыс Мешехте кірме болып тұрған, Қидар шөлінде шатыр маңында қонған Сияқты сорлы басымды қайғы басқан!

⁶Ынтымақты ұнатпайтындармен Ұзақ уақыт бірге тұрып келемін,

⁷Татулықты сүйетін жанмын мен, Ал олар таласпақшы, бұл жайлы сөйлесем.