Забур жырлары 132

¹Уа, Жаратқан Ие, есіңе түсірші Қиындық молынан көрген Дәуітті.

²Ол Жаратқан Иеге уәде етті, Жақыптың сиынатын құдіре��ті Құдайына былай деп ант берді: «Мен кірмеймін үйімнің ішіне, Әрі жатпаймын төсегіме, Ұйқы бермеймін көздеріме, Мүлгітпеймін кірпіктерімді, Жақыптың сиынатын құдіретті Құдайы — Жаратқан Иеге тұрақты Мекен салып бермейінше».

⁶Сандықтың Ефратада екенін естідік, Иғарым даласынан оны таптық.

⁷Жүріңдер, тұрағына Оның кірейік, «Табан тіренішінде» мінажат етейік.

⁸Уа, Жаратқан Ие, көтерілші, Тынығар киелі тұрағыңа кірші, Сандығыңмен бірге — құдіретіңнің белгісі.

⁹Діни қызметкерлерің әділдік жамылсын, Өзіңе адалдар шаттана ән-жыр айтсын.

¹⁰Қызметшің Дәуітті есіңе алсаңшы, Тағайындаған патшаңнан бас тартпашы.

¹¹Дәуітке былай деп ант берді Жаратқан, Шынайы сертін бұзбайды Ол ешқашан: «Бір ұрпағыңды өзіңнен тараған Мен сенің тағыңа отырғызамын.

¹²Келісімім мен ережелерімді Ұрпақтарың Өзімнен үйренеді. Егер соларды ұстанатын болса, Олардың ұрпақтары сенің тағыңда Әрқашан отыратын болады да».

¹³Өйткені Жаратқан Ие Сионды таңдады, Оның жердегі тұрағы болуын қалады:

¹⁴«Бұл — Менің тынығар мәңгілік тұрағым, Мен мұнда орнығамын, сол — Менің қалауым.

¹⁵Бұл қаланы өркендетіп, жарылқаймын, Мұқтаждарын тамақпен қарық қыламын.

¹⁶Діни қызметкерлерге құтқаруды мол сыйлаймын, Өзіме адалдар шаттана ән-жыр айтсын.

¹⁷Мұнда Дәуіттің күшті ұрпағын шығарамын, Бұл патшамның өмір шырағын жандырамын,

¹⁸Басындағы тәжін жарқыратамын, Ал оның жауларын ұятқа қалдырамын».