Забур жырлары 137

¹Бабылдың өзен жағаларында отырдық, Сионды еске алып біз зар жыладық.

²Жетігенімізді іліп қойдық сонда Жағада өсіп тұрған қызыл талдарға.

³Тұтқындағандар жыр айтуымызды талап етті, Азаптағандар бізден шаттық әнін күтті: «Сионның ән-жырларын айтыңдар!» деді.

⁴Бөтен елде жүргенде қалайша біз Иеміздің ән-жырларын айта аламыз?

⁵О, Иерусалим, егер ұмытсам сені, Оң қолым, сен де ұмытқайсың мені!

⁶Иерусалимді есімде сақтамасам, Оны шаттығымның шыңы деп санамасам, Онда тілім көмейіме жабысып қалсын!

⁷Уа, Жаратқан Ием, есіңе түсірші Иерусалим жау қолына түскен күні Едомдықтардың не істегендерін: «Қиратыңдар қаланы түбіне дейін! Қиратыңдар оны!» деп өршіткендерін.

⁸Уа, Бабыл қаласы, ойран салғышсың, Саған бізге істеген қастығыңның Есесін қайтарған жан бақытты болмақ,

⁹Ұстап алып балаларыңды өзіңнің, Тасқа ұрған адам бақытты болмақ.