Забур жырлары 41

¹Жарлының қамын ойлайтын жан бақытты! Ауыр күнде Иеміз оны құтқарады,

²Әрі қорғап, өмірін аман сақтайды, Жаратқан оны елде жар��лқайды, Жауларының еркіне беріп қоймайды.

³Ауырса ол, Иеміз оған күш береді, Төсектегі оның халін түзетеді.

⁴Иеме былай деп мінажат еттім: «Рақымды бола гөр, уа, Жаратқан Ием, Саған қарсы күнә жасаған едім, Сауықтыра гөр жан дүниемді менің!»

⁵Дұшпандарым жамандап былай дейді: «Қашан анау өліп, аты өшеді?»

⁶Біреуі маған кіріп-шықса, жалған сөйлейді, Шынымен ол тек өсек-аяң жинайды, Барған жерлерінде сонысын жаяды.

⁷Мені жек көргендердің барлығы Өзара маған қарсы сыбырласады, Былай деп жамандық ойластырады:

⁸«Қатерлі ауру жабысыпты оған, Ол мәңгі тұрмайды жатқан орнынан!»

⁹Тіпті дастарқандас боп нанымды жеген Сырлас досым, өзім толықтай сенген, Енді мені теуіп жіберу үшін Маған қарсы көтерді өз өкшесін.

¹⁰Ал Сен, уа, Ием, рақымды бола гөр, Сауықтырып орнымнан тұрғыза гөр, Оларға лайықтысын қайтарайын.

¹¹Жауымның мені жеңіп шықпағанынан Ұғамын Сенің риза екеніңді маған.

¹²Адал жүрген мені аман сақтайсың, Көз алдыңа мәңгі орнатқызасың.

¹³Исраил сиынатын Құдай Ие Мадақтала берсін мәңгілікке! Аумин, иә, аумин.