Забур жырлары 44

¹Уа, Құдай, Өзіңнің зор құдіретіңмен Ежелде бабалардың заманында істеген Керемет істерің жайлы құлағымызбен Көп естігенбіз әкелерімізден.

²Қыңыр ұлттарды Сен елден қуып шықтың, Ал бабаларымызды орнықтырдың. Сол тайпаларды Сен езіп тастадың, Ал бабаларымызды азат қылдың.

³Бабалар елді семсерімен басып алған жоқ, Әрі білек күштерімен жеңіп шықкан жоқ, Мұны істеген — Сенің ұлы құдіретің, Һәм бет-жүзіңнің нұры: Сен рақым көрсеттің.

⁴Сен менің Патшам әрі Құдайымсың, Жақыптың халқына құтқарылу сыйлайсың,

⁵Сенімен жауларымызды соққылаймыз, Сенің атыңнан дұшпанды таптаймыз.

⁶Садағыма артпаймын мен сенімімді, Құтқара да алмайды семсерім мені,

⁷Жауларымыздан Сен бізді құтқарасың, Бізді жек көргендерді масқара қыласың.

⁸Күн сайын Құдайды айтып мақтанамыз, Атыңды мәңгілік мадақтайтын боламыз.

⁹Ал қазір бізді тастап, ұятқа қалдырдың, Сен жасағымызбен бірге аттанбадың,

¹⁰Жауымыздан қашуға мәжбүр қылдың, Дұшпандарға бізді тонатып қойдың,

¹¹Сойылатын қой іспетті бізді тапсырдың, Халықтар арасына шашыраттың,

¹²Өз халқыңды арзанға сатып жібердің, Біздің құнымызды әбден түсірдің.

¹³Көршілерімізге бізді қорлаттың, Маңымыздағыларға мазақтаттың,

¹⁴Қыңыр ұлттардың қорлауына қалдырдың, Оларға бізді елетпей бас шайқаттың.

¹⁵Масқарамыз күнде алдымыздан шығады, Халқымыз ұяттан қара бет болады,

¹⁶Жалақордың ұрысын естіп тұрамыз, Кек алмақ жаудың бетін көріп тұрамыз.

¹⁷Осының барлығына ұшырадық, Алайда біздер Сені ұмытпадық, Сенің Келісіміңді де бұзбадық.

¹⁸Жүрегіміз Сенен бас тартқан да жоқ, Аяғымыз жолыңнан тайған да жоқ.

¹⁹Сонда да Сен бізді талқандап қираттың, Елімізді шибөрінің тұрағы еттің, Ажал қаупін бастарымызға төндірдің.

²⁰Егер Құдайымыздың атын ұмытсақ, Бөтен «тәңірге» қол жайып сиынсақ,

²¹Құдай мұны әлде білмес пе еді? Ол жүректің құпияларын да біледі!

²²Ал Сен үшін жау бізді күнде жоюда, Сойылатын қой деп бізге қарауда.

²³Уа, Жаратқан, неге «жатырсың ұйқыда»? «Серпіліп», бас көтере гөр бізді қорғауға, Бізден бас тарта көрмеші біржолата!

²⁴Неге бізден бет-жүзіңді жасырасың, Қайғы мен жәбірімізді ұмытасың?

²⁵Өйткені ажал аузында жандарымыз, Әрі жерге жабысуда тәндеріміз.

²⁶Тұрып орныңнан, бізді қолдай гөр, Рақымыңа бола бізді құтқара гөр.