Забур жырлары 77

¹Мен Құдайға дауыстап жалбарынамын, Құлақ түре көрсін деп Оған жалынамын.

²Қиын кезде де Иеме бет бұрамын, Түнде қол жайып, тоқтамай сиынамын, Жан дүнием бас тартады жұбаныштан.

³Қатты күйзелемін Құдайды есіме алсам, Рухым әлсірейді, егер де ойға шомсам.

⁴Уа, Ием, Сен мені ұйықтатпайсың, Қатты абыржып, сөйлей де алмаймын.

⁵Ежелгі заман жайлы ойланамын, Өткен ғасырларға ой саламын,

⁶Түнде айтқан әндерімді еске аламын, Рухым жауап іздеп, жүрекпен толғанамын.

⁷Әлде Иеміз біржола бас тартты ма? Енді қайтып ықылас танытпай ма?

⁸Берік мейірімі мүлдем үзілді ме? Берген сөзі мәңгілік күйреді ме?

⁹Мейірленуді Құдай ұмытқан ба? Қаһары рақымын басып тастаған ба?

¹⁰Мен былай деймін: «Құдай Тағаланың Құдіреті өзгеріпті, бұл — нағыз азабым».

¹¹Ием, Сенің істеріңді еске аламын, Ежелгі кереметтеріңді ойға аламын,

¹²Бар іс-әрекетің жайлы ойланамын, Ұлы істерің жөнінде толғанамын.

¹³Жолдарың Сенің, уа, Құдай, қасиетті, Өзіңдей тәңір бар ма құдіретті?

¹⁴Сен кереметтер жасайтын Құдайсың, Халықтарға күш-қуатыңды таныттың,

¹⁵Құдіретіңмен халқыңды құтқардың: Жақып пен Жүсіптің осы ұрпақтарын.

¹⁶Уа, Құдай, Қамысты теңіз Сені көрді, Суы Өзіңді байқап үрейленді, Теңіздің тұңғиығы дүр сілкінді.

¹⁷Бұлттар сонда жерге нөсер жаудырды, Аспанда күн күркіреп жаңғырды, Найзағай жебедей ұшып жарқылдады.

¹⁸Құйында Сенің даусың күркіреді, Жай оты әлемге жарығын түсірді, Һәм жер беті шайқалып дірілдеді.

¹⁹Сонда Сен теңіз арқылы жол жүрдің, Ұлан-ғайыр су арқылы қадам бастың, Ал көзге көрінбеді іздерің Сенің.

²⁰Содан халқыңды отардай бастадың Жетекшілігімен Мұса мен Һаронның.