Забур жырлары 85

¹Уа, Ием, Сен еліңе рақымды болдың, Жақыптың ұрпағын тұтқыннан қайтардың.

²Халқыңның кінәсіне кешірім жасадың, Барл��қ күнәларын да жауып тастадың.

³Сонда Сен ашу-ызаңды түгел бастың, Жалындаған қаһарыңнан бас тарттың.

⁴Құтқарушымыз Құдай, қалпымызға келтірші, Бізге деген наразылығыңды бәсеңдетші.

⁵Әлде мәңгі бізге қаһарлана бермекпісің, Ұрпақтан ұрпаққа ашуыңды төкпекпісің?

⁶Өз халқыңның Саған шаттануы үшін Өмірімізді қайтадан жаңартпаймысың?

⁷Бізге тұрақты рақымыңды таныта көрші, Уа, Жаратқан, пәледен құтқара көрші.

⁸Құлақ түремін Құдай Иенің айтарына, Тыныштықты уәде етеді Ол өз халқына — Таңдап алған өз адал адамдарына, Халық тек қайтпаса ақымақтық жасауына!

⁹Сөз жоқ, Өзін қастерлейтін жандарды Құдай жақында құтқаратын болады, Осылайша Оның даңқты ұлылығы Елімізге орнығатын болады.

¹⁰Сонда рақым мен шындық бірге кездеседі, Әділдік пен татулық бір-біріне сәйкес келеді.

¹¹Адалдық жер бетінен көктеп шығады, Әділдік көктен төмен қарап тұрады.

¹²Шынымен Жаратқан Ие игілік сыйламақ, Содан жеріміз бізге өнімін ұсынбақ,

¹³Жаратқанның алдынан әділдік жүрмек, Оның жүретін жолдарын дайындап бермек.