Забур жырлары 90

¹Уа, Ием, атам заманнан бері Өзің Баспанамыз біздің болып келесің.

²Жаратылмай-ақ жер мен бүкіл әлем, Таулар жаратылмас бұрын бар боп келген, Мәңгі тірі болатын Құдайсың Сен!

³«Қайт, адам баласы!» деп қана айтсаң, Пендені топыраққа айналдырасың.

⁴Ал бір мыңжылдық Сенің көз алдыңда Өте шыққан күн тәрізді қып-қысқа, Иә, түнгі күзеттей шектеулі ғана.

⁵Сен лезде-ақ алып кетесің пендені, Ол бір көрініп, жоқ болар түс секілді, Яки далада өскен шөп тәрізді: Таң ата шықса да көгеріп, Кешке қарай қурап қалады семіп.

⁶Осылай біз жоқ боламыз ашуыңнан, Зәреміз ұшады Сенің қаһарыңнан.

⁷Сен күнәларымызды қойдың алдыңа, Нұрыңда айқын құпияларымыз да.

⁸Өмір бойы бізге қаһарың төнеді, Жылдарымыз күрсінумен бітеді.

⁹Ғұмырымыз жетпіс жасқа созылар, Күш-қуат жетсе, мүмкін, сексен болар, Жақсы кезде де шегеміз бейнет-азап, Ақыры ғайып боламыз, ғұмыр зырлап.

¹⁰Қаһарыңның күшін кім түсінеді? Соған сай қастерлеу қажет Өзіңді.

¹¹Үйрете гөр ғұмырды есептеуді, Содан иемденейік дана жүректі.

¹²Қашан райыңнан қайтасың, уа, Иеміз? Пенделеріңе шапағат тигізе гөр,

¹³Ертеңгісін бізді рақымыңа кенелте бер, Содан әндетіп шаттанайық күллі күндер.

¹⁴Өткерген ауыр күндерімізге сәйкес, О, Тәңір, бізді шаттыққа кенелте гөр. Азап шеккен көп жылдарымызға сәйкес, Бұдан былай қуанышқа бөлей гөр.

¹⁵Лайым пенделеріңе, уа, Иеміз, Керемет істеріңді көрсете гөр, Біздің ұрпақтарымызға да әр кез Шексіз ұлылығыңды паш ете гөр.

¹⁶Құдай Иеміз бізге риза бола көрсін, Қолға алған ісімізді оңғара көрсін. Я, Құдай, ісімізді жарылқай гөр.