Забур жырлары 94

¹Уа, Иеміз, зұлымды жазалайтын Құдай, Нұрыңды төкші, о, әділ соттаушы Құдай!

²Уа, әлемге Үкім Шығарушы, көтеріле гөр, Менменге тиісті жазасын тартқыза гөр!

³О, Жаратқан Ие, қашанғы осылай болмақ? Қашанғы әділетсіздер дауыстап қуанбақ?

⁴Ауыздарынан менмен сөздер үздіксіз шығады, Зұлымдық істейтіндердің бәрі мақтанады,

⁵Уа, Жаратқан Ием, аяққа таптап халқыңды, Олар қанайды таңдаған меншігіңді:

⁶Жесірлер мен жат жұрттықтарды жояды, Жетімдердің де көзін сол қаталдар құртады.

⁷Олар былай дейді: «Жаратқан мұны көрмейді, Жақып сиынған Құдай бұған мән бермейді».

⁸Елдегі ақымақтар, ақылға келіңдер, Сендер парасатқа қашан кенелесіңдер?

⁹Құлақты жаратқан Тәңір әлде естімей ме, Көзді жаратқан Оның Өзі әлде көрмей ме?

¹⁰Халықтарға ескерткен Ол саған ескертпей ме? Адамға тағылым беретін Ол —

¹¹Жаратқан Ие Пенденің ойларының бекерлігін біледі де!

¹²Уа, Жаратқан Ие, Өзің тәрбие берген жан Бақытты: Таурат заңыңнан үйретесің оған,

¹³Тыным бересің соған қиын-қыстау уақытта, Ал сұмдарға көр қазылады ақыр соңында.

¹⁴Себебі Жаратқан Ие өз халқынан бас тартпайды, Таңдаған меншігін Ол жалғыз қалдырмайды.

¹⁵Сөз жоқ, төрелік қайта әділдікке негізделмек, Бар ақжүрек жандар әділдік жолымен жүрмек.

¹⁶Кім мені қорғау үшін қарсы шығар зұлымдарға, Кім мен үшін қарсы тұрар күнә жасайтындарға?

¹⁷Егер Жаратқан Ие маған жар болмағанда, О дүниеге аттанар едім жақын арада.

¹⁸«Аяғым таяды!» дегенімде, уа, Жаратқан, Сенің мейірімің болды сүйеніш маған.

¹⁹Уайым-қайғы кернегенде менің жүрегімді, Сенің жұбанышың жадыратты көңілімді.

²⁰Заңыңа қарсы зорлық-зомбылық ойлаған Арамзалардың тақтары жақын бола ма Саған?

²¹Топтасып олар әділге қарсы ұмтылады, Кінәратсыз адамды өлімге бұйырады.

²²Бірақ Жаратқан Ие — паналайтын қорғаным, Иә, Құдайым менің — бас сауғалар жартасым.

²³Сол зұлымдарға Ол қылықтарын қайтарады, Өз жауыздықтарымен өздерін құртады, Құдай Иеміз оларды мүлдем жояды.