Psalms 104

¹Ka yabi Ubangiji, ya raina!Ya Ubangiji Allahna, mai girma ne kai!Kana saye da ɗaukaka da daraja,

²Ka yi lulluɓi da haske.Ka shimfiɗa sammai kamar alfarwa.

³Ka gina wurin zamanka a bisa kan ruwan da yake sama.Gajimare ne karusanka,A bisa kan fikafikan iska kake tafiya.

⁴Iska ce jakadanka,Walƙiya kuwa ita ce baiwarka.

⁵Ka sa duniya ta kahu sosai a bisa harsashin gininta,Ba kuwa za a iya kawar da ita ba har abada.

⁶Ka sa teku a bisanta kamar alkyabba,Ruwan kuwa ya rufe manyan duwatsu.

⁷Amma sa'ad da ka tsauta wa ruwa,Sai ya tsere,Sa'ad da ya ji ka daka tsawa,Sai ya sheƙa a guje.

⁸Ya haura kan duwatsu, ya gangara cikin kwaruruka,Wurin da ka shirya masa.

⁹Ka ƙayyade masa kan iyaka da ba zai taɓa ƙetarewa ba,Don kada ya sāke rufe duniya.

¹⁰Ka sa maɓuɓɓugai suka gudano cikin kwaruruka,Ka sa ruwa yana gudu tsakanin tuddai.

¹¹Su ne suke shayar da namomin jeji,Jakunan jeji kuma, a nan sukan kashe ƙishinsu.

¹²A itatuwan da suke kusa da wurin,Tsuntsaye suke yin sheƙunansu suna ta raira waƙa.

¹³Daga sararin sama kakan aiko da ruwa bisa duwatsu,Ƙasa kuwa takan cika da albarkunka.

¹⁴Kakan sa ciyawa ta yi girma don shanu,Tsire-tsire kuma don amfanin mutum,Saboda haka mutum zai iya shuka amfanin gona,

¹⁵Don ya yi ruwan inabin da zai sa shi farin ciki,Ya sami man zaitun wanda zai sa shi fara'a,Da abincin da zai ba shi ƙarfi.

¹⁶Itatuwan al'ul na Lebanon sukan sami isasshen ruwan sama,Itatuwa ne na Ubangiji kansa, waɗanda shi ya dasa.

¹⁷A nan tsuntsaye suke yin sheƙunansu,A bisa itatuwan fir shamuwa suke yin sheƙa.

¹⁸A kan duwatsu masu tsayi awakin jeji suke zama,Remaye sukan ɓuya a kan tsaunukan bakin teku.

¹⁹Ka halicci wata don ƙididdigar lokatai,Rana kuwa ta san daidai lokacin fāɗuwarta.

²⁰Ka halicci dare, da duhu inda namomin jeji suke fitowa.

²¹Sagarun zakoki sukan yi ruri sa'ad da suke farauta,Suna neman abincin da Allah zai ba su.

²²Sa'ad da rana ta fito,Sai su koma su kwanta a kogwanninsu.

²³Sa'an nan mutane sukan fita su yi aikinsu,Su yi ta aiki har maraice ya yi.

²⁴Ya Ubangiji, ka halicci abubuwa masu yawa!Da hikima ƙwarai ka halicce su!Duniya cike take da talikanka.

²⁵Ga babbar teku mai fāɗi,Inda talikai da ba su ƙidayuwa suke zaune,Manya da ƙanana gaba ɗaya.

²⁶Jiragen ruwa suna tafiya a kansa,Dodon ruwa wanda ka halitta, a ciki yake wasa.

²⁷Dukansu a gare ka suke dogara,Don ka ba su abinci sa'ad da suke bukata.

²⁸Ka ba su, sun ci,Ka tanada musu abinci, sun ƙoshi.

²⁹Sa'ad da ka rabu da su sukan tsorata,In ka zare numfashin da ka ba su, sai su mutu,Su koma turɓaya, da ma da ita aka yi su.

³⁰Amma sa'ad da ka hura musu numfashi, sai su rayu,Kakan sabunta fuskar duniya.

³¹Da ma darajar Ubangiji ta dawwama har abada!Da ma Ubangiji ya yi farin ciki da abin da ya halitta!

³²Ya dubi duniya, sai ta girgiza,Ya taɓa duwatsu, sai suka tuɗaɗo da hayaƙi.

³³Zan raira waƙa ga Ubangiji dukan raina,Zan raira yabbai ga Allah muddin raina.

³⁴Da ma ya ji daɗin waƙata,Saboda yakan sa ni in yi murna.

³⁵Da ma a hallakar da masu zunubi daga duniya,Da ma mugaye su ƙare ƙaƙaf!Ka yabi Ubangiji, ya raina!Ka yabi Ubangiji!