Psalms 105

¹Ku yi godiya ga Ubangiji, ku yi shelar girmansa,Ku sanar wa sauran al'umma abubuwan da ya yi!

²Ku raira masa waƙa, ku raira yabo gare shi,Ku faɗi dukan abubuwa masu banmamaki da ya yi!

³Ku yi murna saboda mu nasa ne,Ku yi murna dukanku da kuke bauta wa Ubangiji!

⁴Ku je wurin Ubangiji neman taimako,Ku tsaya a gabansa koyaushe.

⁵Ya ku zuriyar bawansa Ibrahim,Ya ku zuriyar zaɓaɓɓensa Yakubu,Ku tuna da mu'ujizansa masu girma, masu banmamaki,Ku tuna kuma da hukuntai waɗanda ya yanke.

⁶[...]

⁷Shi Ubangiji, shi ne Allahnmu,Umarnansa domin dukan duniya ne.

⁸Zai cika alkawarinsa har abada,Alkawaransa kuma don dubban zamanai,

⁹Yarjejeniyar da ya yi da Ibrahim,Da alkawarin da ya yi wa Ishaku.

¹⁰Ubangiji ya yi madawwamin alkawari da Isra'ila,Ya yi madawwamiyar yarjejeniya da Yakubu sa'ad da ya ce,

¹¹“Zan ba ka ƙasar Kan'ana,Za ta zama mallakarka.”

¹²Jama'ar Ubangiji kima ne,Baƙi ne kuwa a ƙasar.

¹³Suka yi ta yawo daga ƙasa zuwa ƙasa,Daga wannan mulki zuwa wancan,

¹⁴Amma bai yarda kowa ya zalunce su ba,Ya tsauta wa sarakuna da yawa saboda su.

¹⁵Ya ce, “Kada ku taɓi bayina, zaɓaɓɓu,Kada ku cuci annabawana!”

¹⁶Sa'ad da Ubangiji ya aukar da yunwa a ƙasarsu,Ya kuma sa abincinsu duka ya ƙare,

¹⁷Sai ya aika da Yusufu ya riga su zuwa,Shi wanda aka sayar da shi kamar bawa.

¹⁸Ƙafafunsa suka yi rauni saboda an ɗaure su da sarƙa,Aka kuma sa wa wuyansa ƙuƙumi na baƙin ƙarfe,

¹⁹Har kafin faɗar da ya yi, ta cika.Maganar Ubangiji ta tabbatar da gaskiyar abin da ya faɗa.

²⁰Sa'an nan Sarkin Masar ya sake shi,Mai mulkin dukan sauran al'umma ya 'yantar da shi.

²¹Ya sa shi ya lura da mulkinsa,Ya sa shi ya yi mulki a bisa dukan ƙasar.

²²Ya ba shi cikakken iko bisa dukan ma'aikatan hukuma.Ya ba shi ikon umartar mashawartansa.

²³Sa'an nan Yakubu ya tafi Masar,Ya zauna a ƙasar.

²⁴Ubangiji ya sa jama'arsa suka hayayyafa da yawa,Ya sa su fi ƙarfin maƙiyansu.

²⁵Ya sa Masarawa suka ƙi jinin jama'arsa,Suka yi wa bayinsa munafunci.

²⁶Sai ya aiki bayinsa Musa da Haruna, waɗanda ya zaɓa.

²⁷Suka aikata manya manyan ayyuka na Allah,Suka kuma yi ayyukan al'ajabi a Masar.

²⁸Ya aika da duhu a bisa ƙasar.Musa da Haruna ba su tayar wa umarnansa ba.

²⁹Ya mai da ruwan kogunansu su zama jini,Ya karkashe kifayensu duka.

³⁰Ƙasarsu ta cika da kwaɗi,Har a fādar sarki.

³¹Allah ya ba da umarni, sai ƙudaje da ƙwariSuka cika dukan ƙasar.

³²Ya aiki ƙanƙara da tsawa a bisa ƙasarsuMaimakon ruwan sama.

³³Ya lalatar da 'ya'yan inabinsu da itatuwan ɓaurensu,Ya kakkarya itatuwansu.

³⁴Ya ba da umarni, sai fāri suka zo,Dubun dubbai da ba su ƙidayuwa.

³⁵Suka cinye dukan tsire-tsire na ƙasa.Suka cinye dukan amfanin gonaki.

³⁶Ya karkashe dukan 'ya'yan fari mazaNa dukan iyalan Masarawa.

³⁷Sa'an nan ya bi da Isra'ilawa, suka fita,Suka kwashi azurfa da zinariya,Dukansu kuma ƙarfafa ne lafiyayyu.

³⁸Masarawa suka yi murna da fitarsu,Gama sun tsoratar da su.

³⁹Ya sa girgije ya yi wa jama'arsa inuwa,Da dare kuma wuta ta haskaka musu.

⁴⁰Suka roƙa, sai aka ba su makware,Ya ba su abinci daga sama da za su ci su ƙoshi.

⁴¹Ya buɗe dutse, sai ruwa ya bulbulo,Yana gudu cikin hamada kamar kogi.

⁴²Ya tuna da alkawarinsa mai tsarkiWanda ya yi wa bawansa Ibrahim.

⁴³Haka kuwa ya bi da jama'arsa, suka fita suna raira waƙa,Ya bi da zaɓaɓɓun jama'arsa, suna sowa ta farin ciki.

⁴⁴Ya ba su ƙasar baƙi,Ya sa su gāje gonakinsu,

⁴⁵Don jama'arsa su yi biyayya da dokokinsa,Su kuma kiyaye umarninsa.Ku yabi Ubangiji!