شوَع 10

¹د اورشلیم پادشاه ادوني صدق واورېدل چې یوشع عای نیولی دی او هغه یې بېخي له منځه وړی او د هغه ځای پادشاه یې وژلی دی لکه څنګه چې هغه د اریحا او د هغه ځای د پادشاه سره کړي وو. هغه دا هم واورېدل چې د جبعون خلکو د اسراییلو سره د سولې تړون کړی دی او د هغوی په منځ کې اوسیږي.

²د اورشلیم خلک ډېر وېرېدل ځکه چې جبعون د شاهي ښارونو په شان یو ډېر لوی ښار ؤ. دا ښار د عای څخه لوی ؤ او ټول خلک یې ښه جنګیالي وو.

³نو ادوني صدق د حبرون پادشاه هوهام، د یرموت پادشاه فرآم، د لاکیش پادشاه یافیع او د عجلون پادشاه دبیر ته دا لاندینی پیغام ولېږه:

⁵د اموریانو دغو پنځو پادشاهانو یعنې د اورشلیم پادشاه، د حبرون پادشاه، د یرموت پادشاه، د لاکیش پادشاه او د عجلون پادشاه خپل ځواکونه سره یوځای کړل. هغوی جبعون محاصره کړ او په هغه باندې یې حمله وکړه.

⁶جبعونیانو یوشع ته هغه کمپ ته چې په جلجال کې ؤ دا پیغام ولېږه:

⁷نو یوشع د خپل ټول لښکر سره چې د هغه ترټولو ښه جنګیالي په کې شامل وو له جلجال څخه روان شو.

⁸څښتن یوشع ته وویل:

⁹یوشع او د هغه لښکر ټوله شپه د جلجال څخه د جبعون پورې مزل وکړ او په اموریانو باندې یې ناڅاپي حمله وکړه.

¹⁰څښتن اموریان د اسراییلیانو په لیدلو سره ووېرول. اسراییلیانو هغوی په جبعون کې ووژل او پاتې یې په بیت حورون کې د غره د غاښي په ښکتنۍ لاره تعقیب کړل. هغوی تر هغه وخته پورې په اموریانو باندې خپلې حملې ته دوام ورکړ ترڅو د عزیقه او مقیده ښارونو ته ورسېدل.

¹¹کله چې اموریان د اسراییلو د لښکرو څخه ښکته د غاښي په لاره باندې تښتېدل، څښتن په هغوی باندې تر عزیقه پورې غټې غټې ږلۍ واورولې. د هغو خلکو شمېر چې په ږلیو مړه شول له هغو خلکو څخه زیات وو کوم چې د اسراییلیانو له خوا ووژل شول.

¹²په هغه ورځ چې څښتن اسراییلیانو ته په اموریانو باندې بری ورکړ، یوشع څښتن ته دعا وکړه. هغه د اسراییلیانو په مخکې وویل:

¹³نو لمر او سپوږمۍ تر هغه وخته پورې ودرېدل ترڅو چې قوم په خپلو دښمنانو باندې فتح ترلاسه کړه. دا پېښه د یاشر په کتاب کې لیکل شوې ده. لمر د اسمان په منځ کې ودرېد او ټوله ورځ ونه لوېد.

¹⁴داسې ورځ هیڅکله نه ده راغلې او نه به راشي چې خدای لمر او سپوږمۍ د یو انسان د دعا په خاطر ودروي. څښتن په رښتیا سره د اسراییلو په خاطر جنګېده!

¹⁵د جګړې څخه وروسته یوشع او د هغه لښکر بېرته خپل کمپ ته جلجال ته ستانه شول.

¹⁶د جګړې په وخت کې هغه پنځه اموریایي پادشاهان تښتېدلي وو او ځانونه یې په مقیده کې په سمڅه کې پټ کړي وو.

¹⁷یو چا هغوی پیدا کړل او یوشع خبر شو چې هغوی چېرته پټ دي.

¹⁸یوشع خپلو نفرو ته وویل:

¹⁹خو تاسو په خپله هلته مه پاتې کېږ��. د دښمن پسې شئ او د شا له خوا ورباندې حمله وکړئ. هغوی مه پرېږدئ چې خپلو ښارونو ته ورورسیږي! ځکه چې زمونږ څښتن خدای مونږ په هغوی باندې بریالي کړي یو.>

²⁰نو یوشع او اسراییلیانو د دښمن عسکر تقریباً ټول له منځه یوړل. خو یوازې یو څو نفره چې پاتې شوي وو هغوی خپلو دېوال لرونکو ښارونو ته ورورسېدل.

²¹بیا ټول لښکر یوشع ته هغه کمپ ته چې په مقیده کې ؤ روغ راستون شو. له دې وروسته هیچا جرأت نه شو کولی چې د اسراییلیانو په هکله کومه بده خبره وکړي.

²²بیا یوشع وویل:

²³نو هغوی هغه پنځه پادشاهان یعنې د اورشلیم، حبرون، یرموت، لاکیش او د عجلون پادشاهان له سمڅې څخه راوویستل.

²⁴کله چې هغوی دا پادشاهان یوشع ته راوستل، هغه د اسراییلو ټول خلک راوغوښتل او د لښکرو قوماندانانو ته یې چې د هغه سره راغلي وو حکم وکړ چې راشي او د دې پادشاهانو په اورمېږونو باندې خپلې پښې کېږدي. نو هغوی همداسې وکړل.

²⁵بیا یوشع خپلو قوماندانانو ته وویل:

²⁶بیا یوشع هغه پنځه پادشاهان ووژل او هغوی یې په پنځو ونو کې ځوړند کړل او د هغوی مړي تر ماښامه پورې هلته پاتې شول.

²⁷د لمرپرېواته په وخت کې یوشع حکم وکړ او هغوی د هغو پادشاهانو مړي له ونو څخه راښکته کړل او په هغه سمڅه کې یې وغورزول چېرته چې هغوی مخکې پټ شوي وو. هغوی د سمڅې په خوله کې لویې لویې تیږې کېښودلې او هغه تر نن ورځې پورې هلته دي.

²⁸په هماغه ورځ یوشع د مقیده په ښار باندې حمله وکړه او هغه یې ونیوه او د هغه پادشاه یې وواژه. هغه د دې ښار ټول خلک ووژل. هیڅوک یې ژوندی پرېنښود. هغه د مقیده د پادشاه سره هماغه شان چلند وکړ لکه څنګه چې هغه د اریحا د پادشاه سره کړی ؤ.

²⁹وروسته له هغې یوشع او د هغه ټول لښکر له مقیده څخه لبنه ته لاړل او په هغه ځای باندې یې حمله وکړه.

³⁰څښتن اسراییلیان په دې ښار او د هغه په پادشاه باندې هم بریالي کړل. هغوی هیڅوک ژوندی پرېنښود او د ښار ټول خلک یې ووژل. لکه څنګه چې هغوی د اریحا پادشاه وژلی ؤ هماغه شان هغوی د لبنه پادشاه هم وواژه.

³¹له هغې وروسته یوشع او د هغه لښکر له لبنه څخه لاکیش ته لاړل، هغه یې محاصره کړ او حمله یې ورباندې وکړه.

³²د جګړې په دوهمه ورځ څښتن اسراییلیان په لاکیش باندې بریالي کړل. هغوی د ښار ټول خلک د لبنه د خلکو په څېر ووژل.

³³هورام د جازر پادشاه د لاکیش سره د مرستې دپاره راغی، خو یوشع هغه او د هغه لښکر ته ماتې ورکړه او د هغوی یو نفر یې هم ژوندی پرینښود.

³⁴بیا یوشع او د هغه لښکر له لاکیش څخه عجلون ته لاړل، هغه یې محاصره کړ او حمله یې ورباندې وکړه.

³⁵هغوی په هماغه ورځ دا ښار ونیوه او د لاکیش په شان یې د هغه ځای ټول خلک ووژل.

³⁶له هغې وروسته هغوی له عجلون څخه د غونډیو له لارې حبرون ته وروختل او په هغه باندې یې حمله وکړه.

³⁷هغوی هغه ښار او د هغه شاوخوا کلي ونیول، بیا یې ټول خلک ووژل چې په هغو کې پادشاه هم شامل ؤ. لکه څنګه چې هغوی عجلون له منځه وړی ؤ هماغه شان یې حبرون هم بېخي له منځه یووړ.

³⁸بیا یوشع د خپل لښکر سره راوګرځېد او په دبیر باندې یې حمله وکړه.

³⁹هغوی ښار، د هغه پادشاه او شاوخوا ټول کلي ونیول. د هغه ځای ټول خلک یې بېخي له منځه یوړل. هغوی د دبیر او د هغه ځای د پادشاه سره هماغه شان کار وکړ لکه څنګه یې چې د حبرون د ښار او د لبنه د ښار او پادشاه سره کړی ؤ.

⁴⁰یوشع ټوله خاوره فتح کړه. هغه د غرنۍ سیمې، د غرونو د ختیځو لمنو، د غرونو د لوېدیځو لمنو او د کنعان د جنوبي سیمې پادشاهانو ته ماتې ورکړه. هغه هیڅوک ژوندی پرېنښود، ټول ووژل شول. دا هغه څه وو چې د اسراییلو څښتن خدای د هغو امر کړی ؤ.

⁴¹یوشع دا خاوره له قادش برنیع څخه تر غزې او د جوشن له ټولې سیمې څخه تر جبعون پورې فتح کړه.

⁴²یوشع په یوې لښکرکشۍ سره په دې ټولو پادشاهانو او د هغوی په سیمو باندې فتح ترلاسه کړه، ځکه چې د اسراییلو څښتن خدای د اسراییلو دپاره جګړه کوله.

⁴³بیا یوشع د خپل لښکر سره په جلجال کې خپل کمپ ته راستون شو.