زبور 10

¹ای څښتنه ولې لېرې ته ودرېږې؟د سختیو وخت کې ولې پټوې ځان؟

²کبرجن دي بدکاران او ځوروي دوی غریبانهغوی دې ګېر شي هغو نقشو کېچې جوړې کړې دي دوی

³کوي فخر بدکاران په خپلو بدو خواهشاتوحریصان سپکوي څښتن ورته ښکنځلې کوي

⁴هېڅ پروا د څښتن نه کړي بدکاراندوی له کبره کوي فکر چې خدای هېڅ دی

⁵تل کامیاب دي بدکاران خپلو کارو کېد دوی د پوهې نه اوچت دي قضاوتونه د خدایوهي ملنډې دوی په خپلو ټولو دښمنانو باندې

⁶خپلو زړونو کې دوی وایي:«نه لړزېږو مونږ هېڅکلهپه پېړیو کې ځورېږو نه هېڅکله»

⁷خولې یې ډکې د لعنتونو، درواغو او اخطارونواو د ژبو په سرونو یې بدي او شرارت دی

⁸نژدې کلیو کې ځانونه پټويبې ګناه خلک قتلوي پټو ځایونو کېد دوی سترګې د کم بختو څار کوي

⁹د زمریانو په شان دوی کړي انتظار پټو ځایو کېدوی پراته وي انتظار کې د خوارانودوی رانیسي او راکاږي دا خواران خپلو دامو کې

¹⁰دي بې وزله قربانیان پراته ټوټې ټوټېدي مات کړي د بدکارو زور دا خلک

¹¹بدکاران خپلو ځانونو سره وایي:«خدای هېر کړي هغه ټول ديهغه سترګې پټې کړې ما به نه ویني هېڅکله»

¹²راپاڅه ای څښتنهسزا ورکړه بدکارانو ته ای خدایهته هېر نه کړې هغه خلک چې محتاج دي

¹³بدکاره خلک ولې خدای سپکوي؟خپلو ځانونو سره داسې وایي:«هغه به ماته سزا نه راکوي»

¹⁴خو ته ګورې او د خلکو تکلیفونه او غمونه وینېنو تل د مرستې ورکولو ته تیار یېخدایه سپاري مسکینان ځانونه تاتهته همېش د یتیمانو مددګار یې

¹⁵کړه مات لاسونه د بدانو او بدکارو خلکوته هغوی ته د بدیو سزا ورکړهچې نور ونه کړي دا کار په اینده کې

¹⁶تل ترتله به پاچا وي څښتننور قومونه نابودیږي به د ځمکې د ده

¹⁷ته دعا اورې څښتنه، د خوارانوورکوې د هغوی زړونو ته قوت

¹⁸د یتیمانو، مظلومانو فریادونه اورېد دوی په حق کې قضاوت کوې تهچې فاني انسان یې نور ونه وېروي