زبور 109

¹ای خدایه چې ستا ثنا وایمهمه پاتې کېږه خاموش

²بدکارانو او دروغجنو خلکوخولې خلاصې کړې دي په ما پسېزما په هکله هغوی دروغ وایي

³رانه چاپېر دي هغوی او راته کوي خبرېله نفرتونو ډکېاو بې سببه کوي جنګ راسره

⁴زما د مینې په بدل کې لګوي په ما تورونهخو زه د هغوی دپاره دعا کومه

⁵د ښو بدل کې کوي بد راسرهاو زما د مینې په بدل کې رانه کرکه کوي

⁶ته مقرر کړه کوم خراب سړیچې محاکمه کاندي دښمن زمااو تهمت ویونکی دې پرې تهمت ووایي

⁷چې شي محکوم او ګناهکار ثابت شياو دعاګانې یې حساب په ګناهونو کې شي

⁸چې یې لنډ شي عمربل څوک دې ونیسي مقام د هغه

⁹چې اولادونه یې یتیمان شي ورتهاو شي یې ښځه کونډه

¹⁰چې اولادونه یې شي بې کوره او سوالګر شي ورتهد خپلو ورانو کنډوالو نه دې دوی وشړل شي

¹¹قرض ورکوونکی دې هغه نه ټول مال او جایداد واخليڅه یې چې ګټلي پردي خلک دې ورنه ټول لوټ کړي

¹²هېڅوک دې نه شي مهربانه په هغه باندېنه دې د هغه په یتیمانو کوم څوک رحم وکړي

¹³نسل دې ختم شي ټول د هغهراتلونکي نسل نه دې لېرې شي نامه د هغه

¹⁴څښتن دې هېڅکله هېر نه کړي ګناهونه د نیکونو د هغهاو د هغه د مور ګناه دې هېڅکله ونه بخښي

¹⁵تل دې څښتن ته ور په یاد وي ګناهونه د دویخو د ځمکې د مخ نه دې د هغه نوم او نښان ورک کړي

¹⁶ځکه هېڅکله یې په چا مهرباني ونه کړههغه ځورولي او وژلي فقیران او محتاجان او زړه ماتي خلک

¹⁷د هغه دا خوښ وو چې لعنت ووایي نورو باندېاوس دې لعنت راشي هغه باندېد چا دپاره یې برکت نه غوښتهڅوک دې په ده هم برکت نه وایي

¹⁸لعنت د ده دپاره ؤ داسې شیلکه چې څوک هر وخت لباس اغونديد ده لعنت دې د ده خپل بدن ته ننوځي لکه اوبو په شاناو د هغه هډوکو ته دې ننوځي لکه د تېلو په شان

¹⁹هغه دې پټ په لعنتونو کې شيلکه چې پټ وي په کالیو کې څوکاو د کمربند په شان دې تاو وي د هغه نه مدام

²⁰نو په دې ډول سزا ورکړه مدعیانو ته زما څښتنهچې ما پسې څوک داسې بد وایي

²¹خو ته ای څښتن خدایه، ما سره مرسته وکړهد خپل نامه په خاطراو ته مې وژغوره ځکه چې نېک یېاو راسره مینه دوامداره کوې

²²ځکه غریب او حاجتمند یمه زهاو دننه زړه زما زخمي زخمي دی

²³فناکېدونکی یمه زه لکه لمر د مازدیګر په شانلکه ملخ په شان زه باد وړی یم

²⁴زنګنونه مې ضعیف شول په روژو نیولوڅه ما کې نه دي پاتې یوازې پوستکی او هډوکی یمه

²⁵راپورې خاندي مدعیان زما کله چې وویني ماد مسخرو نه خپل سرونه خوځوي هغوی

²⁶ای څښتن خدایه زما راسره مرسته وکړهد خپلې تلپاتې مینې په خاطر ماته نجات راکړه

²⁷ترڅو معلوم شي دوی ته چې دا ټول وو ستا کارونهای څښتن خدایه، همدا ته وې چې نجات دې راکړ

²⁸هغوی دې ووایي لعنت راباندې، خو برکت راکړه تهکله چې وکاندي حمله نو دوی دې وشرمیږيخو وي دې خوشحاله خدمتګار دا ستا

²⁹زما مدعیان دې په شرمونو پټ شيهغوی دې پټ شي په لباس د شرم

³⁰په لوړ اواز به د څښتن نه زه مننه کومد ټولو خلکو په حضور کې به ثنا د هغه وایمه زه

³¹ځکه ودریږي هغه د حاجتمندو تر څنګاو د هغو خلکو نه یې ساتيچې محکوموي هغوی په مرګ باندې