زبور 116

¹مینه کومه د څښتن سره زهځکه چې سوال یې اورېدلی زمااو قبولې کړې یې زارۍ دي زما

²هغه نیولی دی خپل غوږ ماتهترڅو ژوندی یم دعاګانې به کومه ورته

³د مرګ په لومه کې راګېر شومه زهد قبر وېره راغله په ماپه تکلیف او غم اخته شومه زه

⁴نو بیا مې وکړلو فریاد څښتن ته:«سوال کوم تاته ای څښتنه چې مې وژغوره ته»

⁵څښتن رحیم او نېک دیدی زړه سواندی زمونږ خدای

⁶څښتن ساتي ساده زړي خلککله چې ومه په خطر کې، هغه بچ کړمه زه

⁷ای زما ځانه ته ډاډه اوسهځکه څښتن ما سره کړی احسان

⁸څښتنه تا له مرګه بچ کړمه زهوچې دې کړې اوښکې زمااو ودې ژغورلې زما پښېله تیندک خوړلو څخه

⁹نو زه به ګرځم د څښتن حضور کېد ژوندیو په دنیا کې

¹⁰ما په څښتن باندې باور درلودکه څه هم ما وویل:«زه ډېر په تکلیف کې یمه»

¹¹که څه هم زه وېرېدمه خو ما وویل:«ټول انسانان دروغجن دي»

¹²زه به څه ورکړم څښتن تهد هغو ټولو احسانونو په بدل کېچې یې کړي دي زما سره؟

¹³زه به راوړمه څښتن ته نذرانه د څښلوچې ترې مننه وکړم د خپل نجات په خاطر

¹⁴زه به ورکړمه نذرونه چې مې منلي دي څښتن تهد هغه د ټول قوم په مخکې

¹⁵څومره دردناکه ده څښتن دپارهچې کله مړ شي کوم یو د هغه له وفادارو څخه

¹⁶زه خدمتګار یمه د ستا څښتنهداسې خدمت دې زه کومهچې مې مور کړی دیزه دې خلاص کړی یم له زنځیرونو څخه

¹⁷د شکرګزارۍ قرباني به تاته درکړمه زهزه به تاته دعاګانې کوم

¹⁸‏-

¹⁹زه به پوره کړمه خپل نذر تاته په اورشلیم کېزه به دا کار وکړمه ستا د کور په حوېلۍ کېچې ستا ټول قوم په کې ټولیږي عبادت دپارهد څښتن ثنا او صفت وکړئ!