زبور 12

¹مرسته وکړه ای څښتنه!دیندار خلک پاتې نه شولوفادار انسانان ورک شول له دنیا نه

²درواغ وایي یو بل ته هغوی ټولهغوی یو بل غولوي په چاپلوسۍ

³غوړه مالې ژبې غوڅې کړه څښتنه!بندې هم لاپوکې خولې کړه چې وایي

⁴«مونږ په خپلو ژبو شو ګټلی هرڅهمونږ ویلی شو هرڅه چې مونږ یې غواړوهېڅوک نه شي کړای زمونږه مخنیوی»

⁵«خو به زه راپاڅېږمه اوس» څښتن وایي«دا په دې چې په غریبانو ظلم کیږيمحتاجان کوي زګېروي له خپله دردهورته ور به کړم امنیت چې په ارمان یې دي»

⁶د څښتن ټولې وعدې داسې سوچه ديلکه اووه ځله چې سپین زرپه داشونو کې سوچه شي

⁷‏-

⁸بدکاران دي په هرځای کېټول ستاینه کړي د بدوای څښتنه، مونږه تل په امن ساتهمونږه وساته له دا رنګه کسانو