زبور 142

¹زه فریاد کوم څښتن تهد رحم دپاره ورته کومه زارۍ

²شکایتونه خپل ټول وړاندې کوم هغه تهتکلیفونه خپل ټول بیانوم هغه ته

³کله چې روح زما کمزوری شينو ته پوهېږې چې په کومه لاره لاړ شمه زهپه هغه لاره چې روان یمه زهزما دښمنانو راته ایښی پټ دام

⁴کله چې خپل شاو��وا ته وګورم زههېڅوک نه وینم چې زما کومک ته راشيهېڅ پناه ځای نه لرمنشته هېڅوک چې په ما پام وکړي

⁵ای څښتنه، زه فریاد کومه تاتهځکه چې ته یې پناه ځای زماپه دې ژوند کې چې څه غواړم هغه ته یې

⁶زما فریاد واوره کومک دپارهځکه چې زه خوار او زار شوی یمهماته نجات راکړه د خپلو دښمنانو څخهځکه هغوی دي ډېر قوي زما نه

⁷ته مې خلاص کړه له دې زندانه څخهنو بیا به زه ستا د نامه ثنا او صفت کومهستا د نېکانو په غونډه کېځکه چې ما سره دې کړی احسان