زبور 141

¹تاته زاري کوم څښتنههمدا اوس راسره وکړه مرستهکله چې تاته کړم زاري نو ته مې واوره اواز

²ته قبوله کړه دعا زما لکه د خوشبویۍ په شانما لاسونه پورته کړي په دعا کې ته قبوله یې کړهلکه چې څنګه قبلوې ته د ماښام قرباني

³ای څښتنه، راسره مرسته وکړهچې وساتمه خپله خوله په واک کېچې بدې خبرې مې ونه وځي له شونډو څخه

⁴ومې ساته چې شوقمن نه شم زه د بدو کارومه مې پرېږده چې شم شریکد بدو خلکو په کارونو کې زهاو شریک دې نه شمد هغوی په مېلمستیاوو کې زه

⁵چې نېک سړی مې وهينو مهرباني به یې ويکه رټي مې هغهدا به وي د ښې دوا په شانچې زه یې رد نه کړمهخو زه دعا کومه تل د بدکارانو د عملونو په ضد

⁶د ګړنګونو نه چې کله راګوزار شي حاکمان د هغویبدکاره خلک به اقرار وکړيچې خبرې وې رښتیا زما

⁷هغوی به وایي: «لکه څنګه چې قلبه کوي څوکاو میده کوي خاورېداسې خواره واره پراته به ويزمونږ هډوکي د قبر خوله کې»

⁸خو سترګې په لار یمه زه تاتهد کومک دپاره ای څښتن تعالیتا نه پناه غواړمهمه مې پرېږده چې مړ شم

⁹ومې ساته هغو دامونو څخهچې راته ایښي هغوید بدکارانو د تیلکونو څخه

¹⁰بدکاران دې شي راګېر خپلو دامونو کېاو زه ترې تېر شم روغ رمټ