زبور 147

¹د څښتن ثنا او صفت وکړئڅومره ښه ده چې خپل خدای دپاره ووایو سندرهڅومره خوشحالوونکې او صحیح دهچې صفت یې وکړو

²څښتن بیا آبادوي اورشلیمشړلي خلک د اسراییلوراولي بېرته خپل کور ته

³روغوي هغه مات زړونهاو ږدي پټۍ د دوی زخمونو باندې

⁴هغه ټاکلی دی د ستور�� شمېراو هر یوه ته یې خپل نوم ورکړی

⁵زمونږ څښتن دی لویاو ډېر زورور دی هغهبې اندازې ده د هغه پوهه

⁶پورته کوي څښتن عاجزان خلکخو بدکاران راغورځوي په ځمکه

⁷څښتن ته ووایئ د شکرګزارۍ سندرهوغږوئ ساز خپل خدای ته په رڅپرکی سره

⁸هغه په ورېځو پټوي اسمانرااوروي هغه باران په ځمکهاو شنه کوي واښه غونډیو باندې

⁹حیواناتو ته خوراک رسويورکوي خوراک چې کله وچغیږيد کارغانو بچي

¹⁰د هغه خوشحالي نه ده د اس قوت کېاو نه یې خوښي شته د انسان طاقت کې

¹¹خو څښتن خوشحاله وي د هغو خلکو څخهچې کړي وېره له هغهاو څوک چې باور لري د هغه په تلپاتې مینه

¹²ای اورشلیمه، د څښتن ثنا او صفت وکړهای صهیونه، د خپل خدای ثنا او صفت وکړه

¹³ځکه قوي ساتي اړمونه ستا د ښار د دروازواو برکت ورکوي ستا اوسېدونکو ته

¹⁴ستا سرحدونه په امان کې ساتياو مړوي تا په ډېرو ښو غنمو باندې

¹⁵هغه امر کوي ځمکې تهاو څه چې وایي اجرا کیږي هغه زر

¹⁶وروي واوره لکه سپینو وړیو په شاناو خپروي پرخه لکه ایرې په شان

¹⁷هغه ږلۍ وروي لکه د کاڼو په شانڅوک ټینګېدلی نه شي د هغه یخنۍ ته

¹⁸د هغه په حکم ویلي کیږي یخرالېږي بادونه او جاري کیږي اوبه

¹⁹هغه یعقوب ته خپل پیغام ورکويیعنې اسراییلو ته خپل قوانین او احکام

²⁰هغه بل قوم ته داسې نه دي کړيدوی نه پوهیږي د هغه په قوانینو باندېد څښتن ثنا او صفت وکړئ