زبور 23

¹دی څښتن زما شپونکیزه هېڅ شي ته محتاج نه یم

²راکوي ارام سرسبزه څړځایو کېهم مې بوځي اوبو ارامو لره

³هغه ماته راکوي تازه قوتما په سمه لاره بیایيد خپل نېک نامه دپاره

⁴که د مرګ تیاره دره کې هم روان یمله خطره به زه ونه کړمه وېرهځکه ته راسره مل یې ای څښتنهستا کوتک او امسا دواړه به زما په تسلۍ کاندي ساتنه

⁵ته زما د دښمنانو په حضور کېته ماته غوړوې خپل دسترخوانهرکلی زما کوې ته د درانه مېلمه په شانډکوې ته تر خولې پورې زما جام

⁶زه ډاډه یم چې ستا مینه او نېکيبه تر عمره راسره ويای څښتنه، ستا په کور کې به اوسېږم تل ترتله