زبور 55

¹ادعا قبوله کړه زما خدایهزما زاریو ته شا مه اړوه!

²زما خبرو ته غوږ ونیسه او راکړه ځوابزه اندېښنو سخت راګېر کړی یم زګېروي کومه

³د دښمنانو له شورونو وېرېدلی یمهزه له ظلمه د بدکارو ځپل شوی یمههغوی په ما باندې تکلیف اچويهغوی په قهر دي په زړه کې له ما کرکه کوي

⁴زړه مې سینه کې په لړزان دیاو د مرګ وېره ده پرېوتې په ما

⁵لړزه او وېره ده راغلې په مااو غالب شوی دی هیبت په ما

⁶کاشکې لرلی مې وزرونه د کوترې په شانالوتلی به وای لېرې او په ارام به وای

⁷زه به لېرې ګرځېدلیاوسېدلی به په دښته کې وای زه

⁸د سخت باد او سخت توفان نهما به زر ځانته موندلی پناه ځای وای

⁹ای څښتنه، ګډې وډې کړه خبرې ته زما د دښمنانوځکه زه تېری او جنګ وینم په ښار کې

¹⁰شپه او ورځ یې دېوالونو باندې ګرځيله بدیو، تکلیفونو یې ډک کړی

¹¹په هرځای تباهي دهکوڅې ډکې دي له ظلم او ټګۍ نه

¹²که دا وای زما دښمن چې په ما وهي ملنډېما به صبر کړی وایکه دا وای زما رقیب چې وهي راته دی لاپېترې پټ شوی به وای زه

¹³خو ته یې یو زما له خپلو خلکوزما یار یې او ملګری وفادار یې

¹⁴مونږ له یو بل سره لرلې صمیمې خبرېد نورو خلکو سره یوځای د خدای کور ته عبادت ته به تلو

¹⁵یو ناڅاپه دې زما دښمنان مړه شيدوی دې ګور ته ژوندي کوز شي!ځکه بدي د هغوی زړونو او کورونو کې ده

¹⁶زه کړم فریاد خدای ته کومک دپارههماغه څښتن به وژغوري ما

¹⁷سهار، غرمه او ماښامشکایتونه او فریاد کومهاو زما اواز به واوري

¹⁸سره له دې چې دښمنان مې زیات ديخو دی ما له هغه جنګه سلامت ژغوري

¹⁹هغه خدای چې له ازله په تخت ناست دیهغه به واوري دعاګانې زمادوی ته به ورکړي ماتېځکه چې دوی له بدو لارو څخه نه راګرځيله خدایه نه وېریږي

²⁰زما ملګري په دوستانو خپلو وکړه حملهده کړلو مات هغه خپل کړی تړون

²¹د ده خبرې وې خوږې له شاتوخو په زړه کې د جګړې ارادهد ده خبرې له ورېښمو پستېخو پرېکول یې کړل د تورو په شان

²²خپل مشکلات دې څښتن ته پرېږدههغه به وکاندي ساتنه د ستاهغه به هېڅکله پرېنږدي نېکان خلکچې دوی وغورځیږي

²³ته به ای خدایه، دا ټګمار قاتلاند بربادۍ کندې ته وغورځوېهغوی به مړه شي په ځوانۍ کېخو زه به تا باندې توکل کومه