زبور 92

¹څومره ښه ده ای څښتنه چې مونږ ستا شکر ادا کړوخدای تعالی چې صفت وکړو ستا د نوم مونږ په سندرو کې

²چې هر سهار د ستا تلپاتې مینهاو هره شپه کړو بیان ستا وفا

³د چنګ د ساز په غږولو سرهاو په نغمو د رڅپرکی

⁴خوشحاله کړی یمه ستا کارونو ای څښتنهد خوشحالۍ سندرې وایم�� زه ستا د کارنامو په خاطر

⁵کارنامې دي څومره لویې ستا څښتنهڅومره ژور دي ستا فکرونه!

⁶بې عقله خلک یې درک کولای نه شياو ساده ګان یې نه پوهیږي په معنی باندې

⁷بد عمله که راشنه لکه واښه شيټول بدکاران شي نېکبختهخو په پای کې به تباه شي تل دپاره

⁸خو ای څښتنه، ته تل ترتله یې اوچت په ټولو

⁹ای څښتنه، دښمنان ستاهو، دښمنان به دې هلاک شيخواره واره به بدکاران شي ټول

¹⁰د وحشي غویي په شاندې هسک کړي دي زما د قوت ښکرونهپه تازه تېلو دې غوړ کړی یمه

¹¹لیدلې ماتې مې د خپلو دښمنانو ده په خپلو سترګوپه غوږو خپلو مې د هغو بدکارانو اورېدلې چیغېچې یې په ما باندې کول بریدونه

¹²نېکان آباد به شي او لوی به شي د ونې د خرما په شانهم به شي غټ لکه د سبر د لبنان په شان

¹³په څېر د ونو کرل شوو د څښتن د کور ديدوی به زمونږ د خدای د کور په انګړونو کېآباد او لوی شي

¹⁴په زاړه عمر کې هم مېوه نیسي دویاو تل تازه او شنه وي

¹⁵دا هرڅه ښایي چې عادل دی څښتنهغه ساتونکی دی زمابې انصافي هغه کې هېڅ نشته