رويا 15

¹بیا ما په اسمان کې یوه بله لویه او حیرانوونکې نښه ولیدله. هلته اووه فرښتې وې چې اووه بلاګانې ورسره وې. دا وروستنۍ بلاګانې وې، ځکه چې په دې سره د خدای قهر او غضب پای ته رسیږي.

²ما د ښیښې په شان بحر ولید چې اور ورسره یوځای ؤ. هلته مې هغه خلک ولیدل چې په ځناور او د هغه په مجسمې او د هغه د نوم په شمېرې باندې بریالي شوي وو. هغوی د ښیښې د بحر تر څنګ ولاړ وو او په لاسونو کې یې هغه چنګونه وو چې خدای ورته ورکړي وو.

³هغوی د خدای د خدمتګار موسی سندره او د وري سندره ویله:«ای څښتنه، ای مطلق قادره خدایه!څومره لوی او عجیبه دي ستا کارونهعادلانه دي او رښتینې د ستا لارېای د قومونو پاچا!

⁴څوک دی چې ونه وېریږي ستا نه، ای څښتنهاو ستا د نوم ثنا او صفت ونه کړي؟ځکه سپېڅلی یې یوازې تهرابه شي ټول قومونه او تاته به وکړي عبادتځکه لیدلي ټولو ستا عادلانه کارونه»

⁵له دې نه وروسته مې ولیدل چې د خدای کور یعنې سپېڅلې خېمه په اسمان کې پرانیستل شوه،

⁶او د هغې نه اووه فرښتې د اووه بلاګانو سره راووتلې چې پاک او ځلېدونکي د کتان کالي یې اغوستي وو او د سرو زرو پټۍ یې د خپلو سینو نه تاوه کړې وه.

⁷بیا د هغو څلورو اسماني موجوداتو څخه یو یې هغو اووه فرښتو ته د سرو زرو اووه جامونه ورکړل چې هغه د خدای د قهر او غضب څخه ډک وو، یعنې هغه خدای چې تل ترتله به ژوندی وي.

⁸بیا د خدای کور د خدای د جلال او قدرت د لوګي څخه ډک شو او تر هغې پورې هېڅوک ورننوتلی نه شو، ترڅو چې د هغو اووه فرښتو اووه بلاګانې پای ته نه وې رسېدلې.