Işaýa 49

¹Eý, adalar, meni diňläň! Eý, uzakdaky halklar, gulak asyň! Ýatgydakam Reb meni çagyrdy, enemiň göwresindekäm adymy agzady.

²Dilimi kesgir gylyç kimin etdi, meni eliniň kölegesinde gizledi; ýiti ok edip, Öz sagdagynda ýaşyrdy meni.

³Ol maňa: «Sen Meniň bendämsiň, eý, Ysraýyl, Men sende şöhratlanaryn» diýdi.

⁴Onsoň men: «Biderek zähmet çekdim, biderek, biýhuda sarp etdim güýjümi; ýöne hakym Reb bilendir, sylagym Hudaý bilendir».

⁵Ýakup neslini Özüne gaýtarmagym üçin, Ysraýyly Onuň öňüne toplamagym üçin, Ýatgydakam maňa şekil berip, bendesine öwürdi Reb meni. Men Rebbiň nazarynda hormat gazandym, Hudaýym meniň güýç-gudratym boldy.

⁶Ol: «Ýakubyň tirelerini täzeden dikeltmek üçin, Ysraýylyň goralyp saklananlaryny yzyna getirmek üçin bendäm bolmagyň ýeterlik däldir, Seni milletlere nur ederin, Seniň üstüň bilen ýeriň aňry çägine çenli halas ederin» diýýär.

⁷Ynsanyň kemsidýänine, halkyň ýigrenýänine, hökümdarlaryň guluna Ysraýylyň Penakäri, onuň Mukaddesi Reb şeýle diýýär: «Patyşalar seni görüp, aýaga galarlar, hökümdarlar iki bükülip tagzym ederler, Ysraýylyň Mukaddesi, seni saýlan Reb sadykdyr». Reb halkyny yzyna getirer

⁸Reb şeýle diýýär: «Merhemet görkezjek döwrümde saňa jogap bererin, kömek ederin halas etjek günümde; seni goraryn, halka äht hökmünde bererin seni sen ýurdy täzeden dikeldersiň, çolaryp galan mülki paýlarsyň.

⁹Ýesirlere: „Çykyň", garaňkydakylara: „Görnüň" diýersiň. Olar ýol boýlarynda otlarlar, takyr depelerde öri taparlar.

¹⁰Ajykmazlar, suwsamazlar, jöwza hem gün olary ýakmaz, çünki olara rehim edeniň Özi ýol görkezer, olary suw çeşmelerine getirer.

¹¹Ähli daglarymy ýola öwrerin, şaýollarym belende galdyrlar.

¹²Ine, olar uzaklardan, käsi demirgazykdan, käsi günbatardan, hatda Sinim ýurdundan gelerler.

¹³Şatlykdan gygyryň, eý, gökler! Eý, zemin, begen! Aýdyma gygyryşyň, eý, daglar! Reb Öz halkyna teselli berdi, ejir çekýänlere rehim eder.

¹⁴Emma Siýon: „Reb terk etdi meni, Taňrym meni unutdy" diýdi.

¹⁵Emdirýän ene balasyny unudyp bilermi? Özünden önen çaga rehim etmezmi? Hatda öz balasyny unutsa-da ene, Men seni unutmaryn.

¹⁶Ine, Men adyňy ellerimiň aýasyna ýazdym, diwarlaryň göz öňümdedir elmydam.

¹⁷Ogullaryň howlugyşyp gelerler, seni weýran edenler çykyp giderler.

¹⁸Gözleriňi daş-töwerege aýla-da, seret, olaryň hemmesi toplanyp, ýanyňa gelýärler». Reb şeýle diýýär: «Barlygymdan ant içýärin, olaryň bary seniň üçin bezeg bolar, gelin dek olary dakynarsyň.

¹⁹Ýeriň weýran edilip, çolaran bolsa-da, haraba dönen bolsa-da ýurduň, indi ýurt halkyňa darlyk eder, seni ýuwdup-ýalmanlar senden uzaklaşarlar.

²⁰Agyr ýitgi astynda doglan çagalaryň ýene saňa şeýle diýerler: „Bu ýer bize darlyk edýär, mesgen tutara bize ýer ber".

²¹Şonda sen içiňden diýersiň: „Bulary maňa kim dogrup berdi? Çagasyzdym, önelgesizdim, sürgün edilip kowlupdym; eýsem bulary kim ulaltdy? Ýeke-ýalňyz galypdym, bular nireden gelip çykdylar?"».

²²Hökmürowan Reb şeýle diýýär: «Ine, milletlere elim bilen yşarat ederin, halklara baýdagymy galdyraryn; olar ogullaryňy gujaklarynda getirerler, gyzlaryňy gerişlerinde götererler.

²³Patyşalar saňa atalyk, şa aýallary saňa enelik ederler. Olar saňa tagzym edip, aýak tozuňyzy ýalarlar. Şonda sen Meniň Rebdigimi bilersiň. Maňa umyt baglaýanlar utanja galmaz».

²⁴Güýçlüniň elinden oljasyny alyp bolarmy? Zalymyň elinden ýesirler gutulyp bilermi?

²⁵Emma Reb şeýle diýýär: «Hatda güýçlüleriň ýesirleri ellerinden alnar, zalymlaryň alan oljasy halas ediler; Men saňa garşy durana garşy durup, çagalaryňy halas ederin.

²⁶Saňa sütem edýänleriň özlerini özüne iýdirerin, täze şerap içen deý öz ganlaryndan serhoş bolarlar. Onsoň ähli ynsanlar Meniň Rebdigimi, seniň Halasgäriňdigimi, Penakäriňdigimi, Ýakubyň Gudratlysydygymy bilerler».