Zebur 103

¹Rebbe alkyş aýt, eý, meniň köňlüm, mukaddes adyny alkyşla, eý, tutuş jan-bagrym.

²Rebbe alkyş aýt, eý, meniň janym, Onuň eden ýagşylyklaryny asla unutma.

³Ähli günäleriňi Ol bagyşlaýar, ähli dertleriňe Ol şypa berýär.

⁴Ömrüňi gabyrdan halas eýleýär, wepaly söýgi, merhemet jygasyny saňa geýdirýär.

⁵Seni ömürboýy ýagşylyklar bilen Ol razy edýär: bürgüdiňki ýaly täzelenýär seniň ýaşlygyň.

⁶Reb ezilenleriň ählisi üçin berjaý edýär hak-adalaty.

⁷Ol Musa görkezdi Öz ýollaryny, ysraýyl halkyna – Öz işlerini.

⁸Reb rehimdar we merhemetli, giň göwünli, wepaly söýgä baýdyr.

⁹Ol bizi hemişe ýazgaryp durmaz, Öz gaharyny baky saklamaz.

¹⁰Ol bize günälerimize görä garanok, ýazyklarymyza görä Ol gaýtaranok.

¹¹Çünki gökler ýerden nähili belentde bolsa, Rebbiň wepaly söýgüsi Ondan gorkýanlara şonça-da beýik.

¹²Gündogar günbatardan nähili uzakda bolsa, şonça-da Ol günälerimizi bizden aýyrýar.

¹³Atanyň öz ogullaryna rehim edişi kimin, Reb hem Ondan gorkýanlara edýär rehimi.

¹⁴Çünki niçik ýaradylandygymyzy Ol bilýär, biziň bir toprakdygymyz ýadyna düşýär.

¹⁵Ynsan ömri ota meňzeýär, meýdan güli kimin olar gülleýär,

¹⁶üstünden şemal öwüsýär: ol hem ýok bolýar; öňki ýeri ony indi hiç tanamaýar.

¹⁷Emma ezelden ebedä çenli Rebden gorkýanlara Onuň wepaly söýgüsi. Onuň dogrulygy hem çagalarynyň çagalaryna:

¹⁸Onuň ähtini saklaýanlara, buýruklaryny berjaý etmegi unutmaýanlara.

¹⁹Reb tagtyny göklerde berkarar etdi, Onuň şalygy ähli ýere hökmürowandyr.

²⁰Eý, Rebbiň edermen perişdeleri – Onuň buýruklaryny berjaý edýänler, Onuň aýdan sözüne tabyn bolýanlar, Rebbi alkyşlaň!

²¹Eý, Onuň islegini berjaý edip, Oňa hyzmat edýän melekleri, Rebbi alkyşlaň!

²²Eý, Onuň höküm sürýän ýerlerindäki ýaradan zatlarynyň ählisi, Rebbi alkyşlaň! Eý, janym, Rebbi alkyşla!