Zebur 118

¹Rebbe şükür ediň, çünki Ol ýagşy, Onuň söýgüsi baky!

²Goý, Ysraýyl diýsin: «Onuň söýgüsi baky».

³Goý, Harunyň nesli diýsin: «Onuň söýgüsi baky».

⁴Goý, Rebden gorkýanlar diýsin: «Onuň söýgüsi baky».

⁵Darygan çagymda çagyrdym Rebbi, Reb jogap berdi, göwnüme saldy giňligi.

⁶Reb – tarapdarym, gorkmaýaryn men, ynsan maňa näme edip bilsin?

⁷Reb kömekçi dek tarapdarymdyr, meni ýigrenýänlere dabaraly seretjekdirin.

⁸Ynsana bil baglandan, Rebbi pena edinmek ýagşy.

⁹Şalara bil baglandan, Rebbi pena edinmek ýagşy.

¹⁰Ähli milletler gurşap aldy daşymy, Rebbiň ady bilen serpikdirdim olary.

¹¹Olar gurşap aldy meniň daşymy, çar tarapdan gabady meni, Rebbiň ady bilen serpikdirdim olary.

¹²Olar ary kimin meni gurşady, ýöne ýandak ody dek söndi, Rebbiň ady bilen serpikdirdim olary.

¹³Ýykylarym ýaly, gaty itildim, emma Reb boldy meniň kömegim.

¹⁴Reb – güýjüm hem-de aýdymym, Ol meniň Halasgärimdir.

¹⁵Dogrularyň çadyrlarynda şatlyk, ýeňiş nagmalary ýaňlanýar: «Rebbiň goly zor işleri görkezýär!

¹⁶Rebbiň goly belende galýar! Rebbiň goly zor işleri görkezýär!»

¹⁷Men ölmerin, aman ýaşaryn hem-de Rebbiň işlerini yglan ederin.

¹⁸Reb meni berk jezalandyrdy, emma ölüme meni bermedi.

¹⁹Açyň maňa dogrulyk derwezelerini, men girip, Rebbe şükür edeýin.

²⁰Bu – Rebbiň derwezeleri, dogrular ondan girerler.

²¹Men Saňa şükür edeýin, çünki jogap berdiň, meni halas eýlediň.

²²Ussalaryň ret eden daşy, binýadyň burç daşy boldy.

²³Muny Reb etdi, bu nazarymyzda täsin saýyldy.

²⁴Bu – Rebbiň ýaradan güni, geliň onda begeneli we şatlanaly.

²⁵Ýa Reb, ýalbarýarys, halas et bizi, Ýa Reb, ýalbarýarys, ber üstünligi.

²⁶Reb adyndan gelýän bolsun alkyşly! Reb öýünden siziň üçin etjek doga-dilegi.

²⁷Beýik Hudaýdyr, üstümize nur saçan Oldur. Gurbanlyk malyny alyň, ony gurbanlyk sypasynyna daňyň.

²⁸Sen – meniň Hudaýym, Saňa şükürler etjek, Sen – meniň Hudaýym, men Seni beýgeltjek.

²⁹Rebbe şükür ediň, çünki Ol ýagşy, Onuň söýgüsi baky!