Zebur 144

¹Meniň ellerime uruşmagy, barmaklaryma söweşmegi öwredýän gaýam Rebbe alkyşlar bolsun!

²Ol meniň wepaly söýgimdir, meniň galam, berkitmäm, Halasgärimdir, meniň galkanym, Penakärimdir. Ol halklary maňa tabyn edýändir.

³Ýa Reb, ynsan kimmişin, Sen onuň aladasyny ederiň ýaly? Ynsan ogly kimmişin, Sen onuň pikirini ederiň ýaly?

⁴Ynsan bir dem kimindir, onuň ömri geçip barýan kölege deýdir.

⁵Ýa Reb, Öz gökleriňi ýar we aşaga in, daglara el degir, goý, tütesinler!

⁶Ýyldyrymlar çakdyr, pytrat olary, peýkamlaryňy ýagdyr, dargat olary!

⁷Beýiklikden uzat eliňi, haýbatly suwlardan, kesekilerden azat et, halas et meni.

⁸Olaryň agzy ýalan sözleýär, olar ýalan kasam üçin sag elini galdyrýar.

⁹Eý, Hudaý, Saňa täze nagma aýdaryn, on kirişli arfada Saňa mukam çalaryn.

¹⁰Sensiň şalara ýeňişler berýän, bendäň Dawudy zalym gylyçdan azat eýleýän.

¹¹Meni azat et, kesekileriň elinden halas et meni. Olaryň agzy ýalan sözleýär, ýalan kasam üçin olar sag elini galdyrýar.

¹²Ogullarymyz ýaş çagynda, ösümlik deý pajarlap össün. Gyzlarymyz köşgüň haşamlanan sütünleri deý bolsun.

¹³Ammarlarymyz dürli azyk-owkatlardan, goý, dolup-daşsyn. Goýunlarymyz örülerde müňlerçe, on müňlerçe bolup örňesin.

¹⁴Sygyrlarymyzyň höwri köp bolsun, duşman gala diwaryny, goý, böwüsmesin; olar bizi ýesirlige almasyn, köçelerimizde ahy-nalyş bolmasyn!

¹⁵Şeýle ýalkanan halk nähili bagtly! Hudaýy Reb bolan halk nähili bagtly!