Zebur 145

¹Eý, Hudaýym, meniň Patyşam! Men Seni beýgelderin, Seniň adyňa ebedi we baky alkyş aýdaryn.

²Saňa her gün alkyş aýdaryn, adyňy ebedi we baky şöhratlandyraryn.

³Reb beýik, Ol çensiz öwgä mynasyp, Onuň beýikligi ynsan akylyna sygmaz.

⁴Seniň işleriň nesilerboýy taryp ediler, Seniň gudratly işleriň hem yglan ediler.

⁵Seniň belentligiňiň şanly şöwketi, ajaýyp işleriň barada men oýlanaryn.

⁶Olar haýbatly işleriň gudratyndan gürrüň bererler, men hem Seniň beýikdigiňi yglan ederin.

⁷Seniň bolelin ýagşylygyň dabarasyny beýan ederler, Seniň dogrulygyň barada nagma aýdarlar.

⁸Reb merhemetli hem rehimli, giň göwünli, wepaly söýgä baýdyr.

⁹Reb hemmeler üçin ýagşydyr, Ol ähli ýaradanlaryna merhemet edýär.

¹⁰Ýa Reb, ähli işleriň Saňa şükür ederler, ähli sadyklaryň Saňa alkyş aýdarlar.

¹¹Seniň şalygyňyň şanly şöwketini, gudratly işleriňi ynsanlara bildirmek üçin,

¹²olar Seniň şalygyňyň şöhratyny aýdarlar, Seniň gudratyňdan gürrüň bererler.

¹³Seniň şalygyň – müdimi şalyk, hökümdarlygyň – nesillerboýy. Reb ähli sözlerinde wepadar, Ol ähli işlerinde rehimdar.

¹⁴Reb söýgetleýär ähli ýykylanlary, Ol dikeldýär ähli bükülenleri.

¹⁵Hemmäniň gözleri Saňa umyt bilen garaýar, Sen öz wagtynda olaryň ryskyny berýärsiň.

¹⁶Sen eliňi açýarsyň, ähli jandarlara islän zadyny berýärsiň.

¹⁷Reb ähli ýollarynda dogrudyr, Ol ähli işlerinde rehim-şepagatlydyr.

¹⁸Reb Özüni çagyrýanlaryň hemmesine, Özüni çyndan çagyrýanlaryň hemmesine ýakyndyr.

¹⁹Ol Özünden gorkýanlary myradyna ýetirýär, olaryň nalyşyny eşidýär we halas edýär.

²⁰Reb Özüni söýýänleriň ählisini goraýar, emma erbetleriň baryny Ol heläk eder.

²¹Meniň agzym Rebbe öwgüler aýdar, janly-jandarlaryň bary asyrlarboýy mukaddes adyna alkyşlar aýdar!