Zebur 16

¹Dawudyň miktamy Gora meni, eý, Hudaý, çünki Seni pena tutunýan.

²Rebbe diýdim: «Sen meniň Taňrym, maňa Senden özge hiç eşret ýokdur».

³Ýurtdaky mukaddes halka – şu abraýly adamlara ymtylýar kalbym.

⁴Özge hudaýlara eýerýänler köpelder öz hasratyny; men guýmaryn olaryň guýýan ganly içgi sadakasyny, agzamaryn olaryň atlaryny.

⁵Reb meniň mirasym hem-de nesibäm, Onuň elindedir meniň ykbalym.

⁶Ajaýyp ýerlerden düşdi mellegim, göwne ýakymlydyr meniň mirasym.

⁷Maňa maslahat beren Rebbe alkyş aýdaryn; hatda gijelerine-de öwüt berýär ýüregim.

⁸Reb elmydama gözlerimiň öňünde, sarsdyrylmaryn, çünki Ol meniň sagymda.

⁹Şoňa görä ýüregim begençli, kalbym şatlanýar, meniň tenim hem asudalykda ýaşaýar.

¹⁰Çünki meni ölüler dünýäsinde goýmarsyň, Öz sadygyň gabra girmegine razy bolmarsyň.

¹¹Ýaşaýyş ýoluny maňa görkezersiň: Sen huzuryňda doldurarsyň meni şatlykdan, Öz sagyňda hem – ebedilik begençden.