Zebur 2

¹Milletler arasyndaky başbozarlyk, halklaryň biderek hüňürdemeleri näme?

²Rebbe we Onuň saýlanyna garşy dünýä şalary aýaga galýar; hökümdarlar birigýär we baş galdyrýar.

³Olar şeýle diýýär: «Sypyryp taşlalyň gandallaryny hem-de gyraly zynjyrlaryny».

⁴Göklerde oturan Taňry olaryň üstünden gülýär hem-de olary masgaralaýar.

⁵Şonda olara gahar bilen ýüzlener, gazabynda olary eýmendirer:

⁶«Mukaddes dagym Siýonda Mendirin Öz patyşamy oturdan».

⁷Patyşa: «Men Rebbiň permanyny yglan edeýin» diýýär. «Sen Meniň oglumsyň, – diýdi Ol maňa – bu gün Ata boldum Men saňa.

⁸Menden dile, saňa bereýin milletleri miras hökmünde, tutuş älem-jahany mülk hökmünde.

⁹Sen olary demir hasaň bilen döwersiň; küýzegäriň golçasy deý çym-pytrak edersiň».

¹⁰Şeýlelikde, eý, patyşalar, paýhasly boluň; dünýä hökümdarlary, şundan habarly boluň:

¹¹Rebbe gulluk ediň siz gorky bilen: hem galpyldaň, hem-de şatlanyň.

¹²Ogly öpüň, ýogsa ol gazaba müner, siz hem heläk bolarsyňyz öz ýoluňyzda, çünki tiz tutaşýar onuň gazaby. Ony pena edinýänleriň ählisi bagtly.