Zebur 22

¹Hudaýym, Hudaýym, näme üçin meni terk etdiň? Näme üçin halas ederden, perýadymy eşiderden uzakdasyň Sen?

²Hudaýym, gündizine çagyrýan, ýöne jogap bermeýäň, gijesine – emma rahatlygy tapmaýan.

³Ýöne welin mukaddessiň Sen! Ysraýyl alkyşlarynyň üstünde tagt guransyň Sen.

⁴Saňa bil bagladylar atalarymyz; ynandylar, Sen hem halas etdiň olary.

⁵Olar Saňa perýat edip, halas boldular; Saňa bil bagladylar, baglan umydynda aldanmadylar.

⁶Men bolsa bir gur��uk, ynsan däldirin: ynsanlaryň ýüzügarasy, halkyň kemsidýäni.

⁷Meni görýänleriň bary üstümden gülýär, başlaryny ýaýkaýar hem ýaňsylaýar:

⁸«Rebbe tabşyrypdy özüni; goý, Ol ony halas eýlesin, ony azat etsin, çünki Reb ondan köp razy!»

⁹Emma Sensiň ýatgydan meni çykaran, enem gujagyndakam maňa rahatlyk beren.

¹⁰Dünýä inäýemde Saňa atyldym, Sen – Hudaýym enem göwresinden çykalym bäri.

¹¹Menden daşlaşma Sen, çünki muşakgat ýakyn, kömekçi-de ýok.

¹²Birentek öküzler meni gurşady, güýçli Başan öküzleri meni gabady;

¹³olar maňa açýarlar agyzlaryny parçalaýjy, arlaýjy bir arslan ýaly.

¹⁴Men suw kimin döküldim, bogun-bogun söküldi ähli süňklerim, mum kimin meniň ýüregim gursagymda pagyş-para eredi.

¹⁵Güýjüm küýzäniň döwügi dek gurady, dilim-de kentlewügime ýapyşdy, çünki ölüm topragynda Sen meni goýduň.

¹⁶Itler meniň daşymy aldy, betkärler topary meni gurşady, el-aýaklarymy parran deşdiler.

¹⁷Ähli süňklerimi sanaýmalydyr, olar maňa seredip, tomaşa edýär.

¹⁸Özara paýlaşýar geýimlerimi, eginbaşym üçin bije atýarlar.

¹⁹Emma Sen, ýa Reb, uzakda bolma, eý, güýjüm, ýetiş meniň dadyma.

²⁰Gylyçdan halas et meniň janymy, itiň penjesinden – meniň ömrümi.

²¹Meni ýabany öküzden Sen halas etdiň, gutar meni arslanlaryň agzyndan.

²²Seniň adyňy doganlaryma yglan ederin, jemagatyň ortasynda Saňa şöhrat aýdaryn.

²³Eý, Rebden gorkýanlar, Ony alkyşlaň! Eý, Ýakubyň ähli zürýady, Ony şöhratlandyryň! Eý, Ysraýylyň bar neberesi, Onuň öňünde galpyldaň!

²⁴Çünki Ol görgüliniň görgüsine biparh bolmady, ony ýigrenç saýmady, Öz ýüzüni ondan kese sowmady, gaýtam Oňa perýat edende, ony eşitdi.

²⁵Uly jemagatda Saňa bolar meniň alkyşym; Rebden gorkýanlaryň öňünde berjaý ederin öz kasamlarym.

²⁶Görgüliler gerk-gäbe iýip doýarlar, Rebbi agtarýanlar Ony şöhratlandyrsyn! Ýüregiňiz elmydama şat bolsun!

²⁷Ýeriň ähli uçlary Rebbi ýada salyp, Oňa öwrüler, halklaryň ähli uruglary Oňa sežde ederler.

²⁸Çünki şalyk Rebbiňki, Ol milletleriň üstünden sürýär hökümi.

²⁹Oňa sežde eder dünýäniň ähli tekepbirleri, ölüm ýassygynda ýatanlaryň ählisi, janyny diri saklap bilmedikler-de, Onuň öňünde tagzym ederler.

³⁰Zürýatlary Oňa gulluk ederler, Taňrynyň adyny geljek nesle yglan ederler,

³¹«Taňry muny berjaý etdi» diýip, Onuň halas ediş hakykatyny indi doguljaklara yglan ederler.