Zebur 21

¹Ýa Reb! Patyşa Seniň kuwwatyňa şatlanýar, halas edendigiňe biçak begenýär.

²Ýürek arzuwlaryny Sen oňa berdiň; diliniň dilegini Sen ret etmediň.

³Bol bereketleriň bilen Sen garşy aldyň, başyna sap altyndan jyga geýdirdiň.

⁴Ol Senden ömür diledi, Sen oňa berdiň ebedilik, müdimilik bir ýaşy.

⁵Seniň ýeňşiň bilen beýik onuň şöhraty, Sen hormat bilen dabara beslediň ony.

⁶Sen oňa ebedi bereket berýäň, huzuryňdaky şatlyk bilen ony şat edýäň.

⁷Çünki Rebbe bil baglaýar patyşa, Beýik Hudaýyň wepaly söýgüsi arkaly ol sarsdyrylmaz.

⁸Seniň eliň tapar ähli duşmanlaryňy, Seniň goluň – Seni ýigrenýänleri.

⁹Seniň huzuryň peýda bolanda, olary edersiň otly tamdyr deý; Reb ýuwdar olary Öz gaharynda; ot hem ýalmap iýer olary.

¹⁰Ýer ýüzünden ýok edersiň nesillerini, ynsanlar arasyndan – zürýatlaryny.

¹¹Saňa garşy erbet niýet edäýseler hem, dildüwşük guraýsalar hem – üstün çykmazlar.

¹²Çünki ýüzlerine peýkamlary çenemek bilen Sen olary yzlaryna öwrersiň.

¹³Ýa Reb, beýgel Sen Öz kuwwatyňda, biz Seniň güýjüň barada nagma aýdyp, alkyş aýdarys.