Zebur 46

¹Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna, soprana derejesinde. Koragyň nesilleriniň nagmasy.

²Hudaý biziň penamyz hem-de güýjümiz, Ol muşakgat wagty dadymyza ýetişýär.

³Şonuň üçin gorkmarys ýer yransa-da, daglar deňziň bagryna yňdarylsa-da,

⁴olaryň suwlary güwläp, joşsa-da, zarbyndan ýaňa daglar sarssa-da. Sela

⁵Bir derýa bar, onuň akymlary şat edýär Hudaýyň şäherini – Beýik Hudaýyň mukaddes mesgenini.

⁶Hudaý bu şäheriň ortarasynda, ol sarsdyrylmaz, Hudaý oňa kömek eder säher çagyndan.

⁷Milletler arlaýar, şalyklar-da yranýar, Ol gygyrýar – şonda dünýä ereýär.

⁸Hökmürowan Reb biziň bilendir, Ýakubyň Hudaýy – berkitmämizdir.

⁹Geliň, görüň Rebbiň edenlerini, ýer ýüzüne getiren weýranlygyny.

¹⁰Ol ýeriň ujuna çenli uruşlary togtadýar, ýaýlary kül-owram edýär, naýzalary ikä bölüp taşlaýar, galkanlary ot-ýalynda ýandyrýar.

¹¹Reb şeýle diýýär: «Saklanyň, biliň – Hudaý Mendirin! Milletler arasynda beýgeldilerin tutuş ýer ýüzünde beýgeldilerin». [12] Hökmürowan Reb biziň bilendir, Ýakubyň Hudaýy – berkitmämizdir. Sela