Zebur 45

¹Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. «Liliýa» äheňinde aýdylýan. Koragyň nesilleriniň maskili. Söýgi nagmasy.

²Ýagşy sözler joşýar meniň kalbymdan, düzen şygyrlarymy patyşa aýdyp berýärin; dilim çalasyn ýazyjynyň galamy kimin.

³Ynsan ogullarynyň içinde iň görmegeýi sen, merhemet saçylýar seniň diliňden; şoňa görä Hudaý seni baky ýalkady.

⁴Eý, edermen, dak gylyjy biliňe, beslen şöhratyňa hem-de şanyňa.

⁵Hakykat, pespällik, dogrulyk üçin, sen öz şanyňda ýeňişli atlan; seniň goluň gudrat görkezsin.

⁶Oklaryň duşmanlaryňyň ��üregine sanjylar; seniň aýaklaryňyň astyna halklar ýykylar.

⁷Eý, patyşa, Hudaýyň saňa beren şalygy, dowam eder baky ebedi, Seniň şalyk hasaň – adalatlylyk hasasy.

⁸Sen dogrulygy söýüp, ýigrenýärsiň erbetligi. Şonuň üçin Hudaý, seniň Hudaýyň, seni ýoldaşlaryň içinden seçip saýlady, başyňa şatlyk ýagyny çaldy.

⁹Eginbaşyň mür, aloe, dalçyn yslydyr; pil süňküne bezelen köşklerden ýaňlanýan sazlar seni şat edýär.

¹⁰Şa gyzlary bardyr hormatly zenanlaryňyň içinde, opyr tyllasyna beslenen şa gyzy dur seniň sagyňda.

¹¹Eý, şa gyzy, diňle, oýlan hem-de gulak goý, sen öz halkyňy, ataň öýüni unut.

¹²Şa arzuwlar seniň gözelligiňi, ol seniň hojaýynyň, oňa tagzym et.

¹³Sur şasynyň gyzy saňa sowgat getirer, halkyň barly adamlary göwnüňi awlar.

¹⁴Şa gyzy ne gözel öz köşgünde! Onuň lybaslary altyn-zerden dokalan.

¹⁵Ol al-elwan lybasda şa ýanyna eltiler, onuň kenizleri, ulugyzlar şa gaşyna eltiler.

¹⁶Şatlyk-şagalaň bilen getirilýärler, patyşanyň köşgüne olar girýärler.

¹⁷Ogullaryň geçer seniň atalaryňyň ornuna, olary hökümdar bellärsiň tutuş ýeriň ýüzüne. [18] Men nesilden-nesle yglan etjek adyňy, şoňa görä, elmydama we baky halklar seni şükürlere beslärler.