Zebur 51

¹Eý, Hudaý, maňa rehim-şepagat eýle, Öz wepaly söýgiň hatyrasyna; Öz merhemetiň köplügine görä, Sen öçür meniň etmişlerimi.

²Sen meni bütinleý ýuw ýazygymdan hem-de tämizle meni günämden.

³Çünki günälerimi boýun alýaryn, günäm elmydama meniň öňümde.

⁴Saňa, diňe Saňa garşy men günä etdim, Seniň nazaryňda ýamanlyk etdim; şoňa görä, Seniň sözleriň dogry, çykaran hökümiňde Sen adalatly.

⁵Hakyky, men günäli dünýä inelim bäri, günäli men enem göwresinde galalym bäri.

⁶Ynha, Sen hakykat isleýärsiň ýürekde, danalygy öwredýärsiň meniň içimde.

⁷Meni ýowşan bilen arassala, bolaryn men päk, meni ýuw, bolaryn men gardan hem ap-ak.

⁸Maňa eşitdir şatlykdyr begenç sesini, meni peseltdiň, indi bolsa, men şatlanaýyn.

⁹Meniň günälerimden sow Sen ýüzüňi hem-de öçür meniň ýazyklarymy.

¹⁰Eý, Hudaý, mende päk ýürek ýarat we içimdäki hakykat ruhuny özgert.

¹¹Sen Öz huzuryňdan meni taşlama, menden Mukaddes Ruhuňy alma.

¹²Öz halas edişiňiň şatlygyny Sen maňa gaýtar, yhlasly ruh berip, maňa söýget bol.

¹³Şonda Seniň ýollaryňy bitabynlara öwrederin men, günäkärler hem Saňa öwrüler.

¹⁴Eý, Hudaý, meni halas eýleýän Hudaý! Döken ganymyň günäsinden Sen meni gutar, dilim Saňa – Halasgärime nagmalar aýdar.

¹⁵Ýa Taňry, aç Sen meniň agzymy, meniň dilim Saňa alkyşlar aýtsyn.

¹⁶Sen gurban isläňok, ýogsa bererdim, ýakma gurbanlary bersem-de, razy bolmarsyň.

¹⁷Synyk ruh – Hudaýa ýaraýan gurban; eý, Hudaý, synyk, ökünçli ruhy Sen kemsitmersiň.

¹⁸Siýona Öz keremiň bilen Sen ýagşylyk et, we Iýerusalimiň diwarlaryny Sen dikelt.

¹⁹Şonda dogrulyk gurbanlary, ýakma gurbanlary, tutuş ýakma gurbanlary-da Seniň göwnüňden turar. Şonda Seniň gurbanlyk sypalaryňda öküzler sadaka berler.