Zebur 66

¹Eý, tutuş ýer ýüzündäki ynsanlar! Hudaýa heşelle kakyň.

²Onuň şöhratly adyna nagmalar aýdyň, Oňa ajaýyp alkyşlar aýdyň.

³Hudaýa diýiň: «Eý, Hudaý, işleriň neneň haýbatly! Kuwwatyňyň beýikliginden ýaňa duşmanlaryň boýun bolýarlar Saňa.

⁴Saňa sežde edýär bütin ýer ýüzi; olar Saňa nagma aýdýarlar, Seniň adyňa nagma aýdýarlar». Sela

⁵Gelip görüň Hudaýyň edenlerini: Ol ynsanlar arasynda edýän işlerinde haýbatly.

⁶Ol deňzi gury ýere öwürdi; olar derýadan pyýada geçdi; Onuň şol ýerde edenlerine şatlandyk.

⁷Ol kuwwaty arkaly höküm sürýär ebedi, milletlere garaýar Onuň gözleri; goý, pitneçiler baş galdyrmasyn. Sela

⁸Eý, halklar, Hudaýymyza alkyşlar aýdyň; Oňa aýdýan alkyşlaryňyz ýaňlansyn.

⁹Ol bizi aman galdyrdy, aýagymyzy büdremekden saklady.

¹⁰Eý, Hudaý, Sen bizi synap barladyň, kümşüň arassalanyşy dek bizi sapladyň.

¹¹Sen bizi duzaga saldyň, arkamyza muşakgatlar ýüklediň.

¹²Başymyzy ynsanlaryň aýak astyna saldyň; biz otdan geçdik, suwlardan geçdik, ahyrsoňy giň ýere bizi çykardyň.

¹³Men ýakma gurbanlar bilen öýüňe baryp, Saňa eden kasamlarymy berjaý ederin.

¹⁴Bu wadalary kynçylyga duçar bolamda, dilim sözläp, agzym kasam edipdi.

¹⁵Saňa gurbanlyk goçlaryň tüssesi bilen semiz mallardan ýakma gurbanlary hödür ederin; öküzleri, goçlary Saňa gurban ederin. Sela

¹⁶Eý, Hudaýdan gorkýanlar, geliň-de, diňläň! Onuň meniň üçin edenlerini aýdyp bereýin.

¹⁷Men Oňa dat-perýat etdim, dilim bilen Ony beýgeltdim.

¹⁸Eger ýüregimde günä bolsady, onda Taňry maňa gulak goýmazdy.

¹⁹Emma Hudaý meni eşitdi, dogamyň sözlerine Ol dykgat berdi.

²⁰Goý, Hudaýa alkyş aýdylsyn, çünki meniň dogamy Ol ret etmedi, menden wepaly söýgüsini Ol gaýgyrmady.