Zebur 65

¹Eý, Hudaý, Sen mynasypsyň Siýondaky alkyşa, Saňa berlen kasamlar berjaý ediler.

²Sensiň doga-dilegleri eşidýän, ähli ynsanlar Saňa gelerler.

³Günäler götererden juda çökder bolanda, Sen olary bagyşlaýarsyň.

⁴Howlularyňda ýaşasyn diýip saýlan ynsanyň – Özüňe ýakynlaşdyran ynsanyň nähili bagtly! Seniň öýüň, mukaddes ybadathananyň ýagşylygyndan doýaly.

⁵Eý, bizi halas eýleýän Hudaý! Gutulyşyň gudratly işlerini görkezmek bilen, Sen biziň dogalarymyza jogap berýärsiň. Ýeriň dört künjüniň, ummanyň aňyrsynda ýaşaýanlaryň umydy – Sensiň.

⁶Sen Öz kuwwatyňy guşandyň hem-de daglary berkarar etdiň.

⁷Deňizleriň tupan-harasadyny, onuň tolkunlarynyň güwwüldisini, halklaryň tolgunmasyny ýatyrýan Sensiň.

⁸Hatda dünýäniň iň çet çäklerinde ýaşaýanlaram Seniň alamatlaryňdan gorkup galpyldar; Günüň dogýan hem-de batýan ýerinde Sen şatlyk şowhunlaryny döredýärsiň.

⁹Sen ýeriň aladasyny edýärsiň – ony suwarýarsyň, bolelin kuwwat berýärsiň; bol suwly derýalar arkaly halkyň gallasyny üpjün edýärsiň; sebäbi Sen ony şeýle gurnadyň.

¹⁰Sen onuň keşlerini suwdan gandyrýarsyň, onuň keş tümmeklerini tekizleýärsiň, ýagyş damjalary bilen ony ýumşadýarsyň, onuň hasylyny bereketleýärsiň.

¹¹Sen Öz jomartlygyňy ýyla jyga edip geýdirýärsiň, geçen ýerleriňden bolçulyk joşýar.

¹²Dolup-daşýar çöl örüleri, baýyrlar hem şatlyk guşanýar.

¹³Örüler sürülere beslenýär, dereler hem galla bürenýär, olar joşup aýdymlar aýdýar.